İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

İçinde çırpınıp durduğum hayat
Yaprakla, rüzgârın şarkısı gibi
Çok derin bir gidiş; heyhat ki heyhat
Meçhul bir sahilin karşısı gibi

Bir şiire sığmaz belki bu halim

Dörtnala türkülerimiz vardı bizim
Ormanlardan aşağı aşar giderdik

Sarı gelin dönerken plaklarda
Odam kireç tutsun diye türkü söylerdik

Can kardeşim Şair Osman Öcal’a ithaf..

Serden geçip gitti ışık hızıyla

Bakma sen böyle savrulduğuma
Anka kuşuyla aynı yerde büyüdük
Hem kaval çaldık hem orak
Hele biz ne ekmek kavgaları gördük

Yorgun, argın ve külçeleşmiş bir akşam
Takati tükendi saniyelerin yıkıldı zaman
Bir anda mahşer gişesine döndü aziz şehir
Annelerle iç içe doldu çocuklar
Merdiven merdiven yuvarlandılar

bir yolculuk vardı sanki eylül türkülerinde
dem dem çeker giderdik kendi içimizden
bilhassa bu böğürtlen mevsiminde
az mendil kaçırmadık birbirimizden
*
ıslıklarla şiflerlerdik türkülerimizi

Git benden uzaklara var
Varsın bu aşk böyle kalsın
Ya ikrar ya inkara var
Varsın bu aşk böyle kalsın

Dal uçlarında kaldı göçmen kuşların izi
Bu mevsimde gideriz türkülerin önü sıra
Bu mevsimde vurulur kalbe cennet aşısı
Eylül adını alır gidince şiir olan bir kadın
İşte bu ay da gözlerim doluyor ara sıra

Mevsimlere isyan açan kardelenler
Gelin.. Asi gönlümde açın – bu baharda -

Demet demet oldu kırmızı türküler
Bir tek sağ kalan benim/bitti bütün öyküler
Papatyalar yapraksız/boyun büktü laleler

Hazan güzergâhındayım
Hüzünlüyüm bu Eylül'de
Gel zemheriye kalmadan
Buluşalım bu Eylül'de
***