İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

ey gül,

sen niye açıyorsun ey gül
yârin eline geçmek
yoksa süs olsun diye mi
sen niye açıyorsun

Leyl-i zülfün dökerek beni mecnun eyleme
Aşktır benim rehberim farklı kanun eyleme
*
Bu gamhanede kalsın benim feryadı ahım;
Kadem bassın sırrımız hali beyan eyleme
*

kalbimden çıkardığın şu sözlere bak
kendini görmüyor musun mısralarda
şiir oldun şimdi belki de haberin yok
yarpuz kokusunu sürükledi eylül suları
mutluluk çekmiş gidiyor buralardan

EYLÜL DEDİĞİN

Veda rengi alır narin yapraklar
Hicran safhasıdır Eylül dediğin
Kalp şekline döner seyyar adalar

Karacaoğlan 'ın şiiri gibi
Al yanaklardan söz etsem mi acep
Dadaloğlu'nun da dediği gibi
Krala bir ferman yazsam mı acep
*
Şeydanın son hevesi Eylül Ayında

Sarı pullu titrek bir hüzün gelir;
Bir ışık yangını girer kanıma.
Bir kadın peşine düşer bir şiir,
Eylül Eylül gelir basar yarama

İki kişiliktir benim ağlamalarım;

Göçmenlerin işi, başından aşar;
Kavis çizer kuşlar, Eylül gelince
Zeval gelir güle, solmaya başlar
Gam bülbüle kalır, Eylül gelince
*
Yapraklar ince bir ayrılık sezer

Veda busesini hazır ettin mi
Birkaç güne kalmaz Eylül gidiyor
Sen bu ayrılığı hesap ettin mi
Bağlasan da durmaz Eylül gidiyor...İlhami Bulut..Elazığ..
*

Bu nasıl denk bütçe, bu nasıl ayar;
Nasıl bir kanun; bu nasıl adalet
Evvel ikrar verip sonradan cayar
Nasıl bir düzen; bu nasıl adalet

Biriler alıyor, beş yerden maaş;

Deniz ve bu kıyı aynı kalacak
Ne ırk ne fark bilir bütün çocuklar
İnsanlığın bağrı her dem yanacak
Yakın akrabadır bütün çocuklar

Oyuncak sanıyor mermi sesini