Ne bir adım yakınsın,
Ne de bir adım uzak...
Ellerim boşlukta kalsın,
Dokunuşum sana tuzak.
Bakışlara bağlanırsan,
El benimdir gerdan benimdir,
Tasarrufu bendedir diyenler var.
Sana vucut verenin hakkı saklıdır...
Eğer inanıyorsan, bunu sakın unutma!
Ben kazandım para benimdir,
Sabrımızı tüketen,
Gözler mi?
İçimizde yaktığımız
Közler mi?
Aklımıza getirdiğimiz,
Sözler mi?
Kısa gündüzlerimizin günah keçileri,
Uyuduğumuz uzun geceler olabilir mi?
Yaşadığımız hayatın memnuniyetsizliği,
Sormak istediğimiz sorular olabilir mi?
Kısa ve uzun reçeteleri yoktur hayatın,
Bırak şu insanları kendi haline.
Alışkanlık işte, bırakamıyorsun.
Bağımlısı olmuşsun nefislerinin,
Hızlı hızlı düşünmeden çekiyor,
Yavaş yavaş bitiyor, ölüyorsun.
İçindeki tütünü kurutamadın hala,
İki ortalı ayrılmayan defterime,
Ödev olduğun için yazmadım
Sana mecbur olduğum için,
Seni sevdiğim için yazmıştım,
Yüreğimin son sayfasına adını.
Yazdığım şiirlerim seni kıskandı.
Saatlerimizden zamanı,
İçimizden merhameti,
Dualarımızda olmasa,
Biz her şeyi tüketmiştik.
Nefsin eyyamları için,
Şu incecik akan pınarın,
Suyu sana bana yeter.
Hakir, hor görme yolcu,
İçen olur, geriye bakar.
Her şeyin azıdır kanaat,
Ne yazık ki, bizlere masal gibi anlatıldı Tarih.
Bir kulağımızdan giren, diğer kulağımızdan çıktı.
Uğruna, can evlatlarımızı verdiğimiz Vatanın,
Tapusunu, neden biz Malazgirtte unuttuk?
Bir zamanlar yedi cihana sığmazdı bizim ecdat.
Bir tek, Nefissin işte!
Sadece, bir tek nefes!
Rüzgarla karşılaşsan,
Herkes içine çekerde,
Kimse seni hissetmez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!