Sevgili, benim için şiir yaz demiş,
Sözlerin, gönülden olsun demiş,
Gönlüm gönlüne gönüllü olmuş,
İki elim kanda olsa yazmaz mıyım?
Ömrü, ömrüme sırlanmış aynam,
Büyük tencerenin kapağı,
Küçük tencereye dar gelir.
Küçük tencerenin kapağı,
Büyük tencereye az gelir.
Sözleriniz altın, içi boşsa,
Karnı tok olanlara az gelir.
Bir dala binlerce kuş,
Dal çok büyükse sığar.
Bir satıra cümle alem,
Kelam Allah derse sığar.
Bir şemsiyeye iki baş,
Omuzlar yakınsa sığar.
Eskiden kalbim ağarmazdı,
Şimdilerde onu bir sızı sardı.
Yazmasam hiç konuşmasam,
Sol yanım sanırsın yırtılacak,
Ya, ferahlat, ya da rahatlat!
Kulun bu kaba sığmaz oldu.
Ruh bedenle birlikteyken can acır,
Ruh bedenden ayrılınca acın kalır.
Söyle Ey Dil...!
Taşınmaz denen yük, canla mı taşınır?
Sırtımı dönünce yüzüne,
Senden ben ayrı düştüm.
Derdim bana hayat verdi.
Lalem ile hemhal oldum.
Ağaçta solan yaprak idim,
Hep yükselecek mi, sanırsın bu başlar Feza'ya?
Güneş karanlıktan, Ay gündüzden hoşlanmaz,
İnanmıyorsan, sor şu güneş girmeyen mezara!
Kır çiçeğim nazlı beyaz papatyam,
Sen unutsan da seni unutmayacağım,
Tutamadığım dokunamadığın ellerini.
İçime çektiğim hava,bana hayattın,
İçmeye doyamadığım suyumdun.
Sen bilirsin demişse sevgililer,
Aradaki herşey birmiştir artık.
İki dudak arasına sıkıştırılanlar,
Ayrılık şiirinin son demidir artık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!