Bahçıvanı olan bahçende gül yolsan da,
Bahçıvan gönül bahçene rahmetini eker.
Bahçe kötü ise, ot biter, iyi ise gül biter,
Bahçıvanı anladığın o gün bahçende gül,
Bahçıvanı unuttuğun bir günde ömür biter.
Dizlerinin dibindeyken
Baba beni sallasana
Bir daha anlatmazsın
Baba masal anlatsana
Yanaklarım yumuşacık
Bir öpücük kondursana,
Analar günü kadar kıymeti,
Olmaz mı babalar gününün?
Allah sabrı celili ona vermiş,
Haydi gel de kaldır yükünü!
Göklerde kulaklarımıza aşina,
Bildik o şarkılar söylenirken,
Olup bitenden haberdar olan,
Zaman acımasızca seyrediyor.
Bizi iyi edecek olan, kadere,
Sert bakışlarından,
Bize korku kalsa da,
Eli cebine gittiğinde,
Bonkördür benim babam.
Hayatın ağır yükünü,
İnsanları, derilerinin renklerine göre ayıranlar,
Hatırlasın istedim, er geç insanın derisi pörsüyor!
İnsanları makam ve zenginliklerine göre ayıranlar,
Bilsinler istedim, mal ve mülk dünyada bırakılıyor!
Her daim bir Yusuf hayaliyle yaşıyorsun,
Yusuf da var olanı, gözlerimizde arama,
Önce Züleyha'nın mahallesinden uzaklaş,
Hak için gözleri Nurdan, Yusuf'tan ayırma,
Yaklaş, daha da yaklaş Aşk ile kucaklaş.
Kağıttan gemilerini güçlü nefesleriyle,
Sandallarını ellerindeki kürekleriyle,
Gemilerini motorlarıyla yüzdürenler,
Aşkı sürdürmeye gücünüz yeter mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!