Ruha her çarpışta
Acı veren kamçı!
Sen ve ben deriden.
Can almak için mi
Cansız kalmışız?
Sesin,
Aşk şarabına müptela olacaksan,
Kevser havuzuna gireceksen iç.
Sarhoş olup unutacaksan içme.
Gönülde ziyasını göreceksen iç.
İçipte, içine iç çekeceksen içme,
Derdine Dermanı versin diye iç.
Bazen odadaki tüm ışıkları kapatıp,
Oda kapısını üzerimize sıkıca kilitleriz.
Sadece sesimizle başbaşa kalırız,
Söyleyecek onca sözümüz vardır,
Ama bir türlü kendimize dinletemeyiz.
Boğazımıza sözlerimiz sıra, sıra,
Baharda herkes çiçek açar,
Sen kardelen olabilir misin?
Varlıkta herkes sever,
Yoklukta sevebilir misin?
Gel desem,
Bırakıp gelebilir misin?
Gel benim etiklerimi,
Bari sen etme kardeş.
Yüzünü yüzsüz bildiğine,
Yüz verme be kardeş.
Gündüzü karanlık olana,
Olsun be gönlüm üzülme sen,
Yazılmamışsa da Allah bozsun.
Arkamdan gözyaşını dökme sen,
Gözündeki pınarların kurusun.
Dikenli gülün ellerine batsa da,
Ellerim kırılsaydı tutmasaydım,
Senden ayrı kalabilseydim yar.
Gözlerim kapansaydı, bakmasaydım,
Sevmeseydim yar, sana kanmasaydım.
Dilim tutulsaydı, söylemeseydim,
Sözlerin kulaklarıma
Küpe olmamış olsaydı,
Çocuksu bakışlarına,
İnancımı yitirmezdim.
Sevgimizin hatırına,
Bütün yalanlarına inandın bu şehrin.
Bir seni sevdiğime inanmadın yar.
Ağaçlar yağmura kandı çiçek açtı.
Bir sen açmadın gönlünü bana yar.
Ah! İstanbul kadar güzel sevgili,
İstanbul kadar yalnız kaldın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!