Dillerde bir mutluluk şarkısı,
Sen salıncaklarda sallanan,
Ben seni hızlı hızlı sallayan,
Geldin derken geri dönüşler,
Her sallanışta bir mutluluk,
Ben ne şairim,
Ne de bir deli.
Aşktan sarhoş,
Zincire vurulmuş,
Bir köleyim.
Hala yaşıyorsam,
Bana alnımdaki derin çukurları sorma,
Susuz yaz gecelerimin serabı sensin.
Yüzün solgunmuş çökmüşsün deme,
Çöl görmüş vahalarımın sebebi sensin.
Avuçlarım, ellerinde bu çizgiler de ne deme,
Gönül harlarına sebeb olanım yar,
Serin ak, senden nasibimi alayım.
Benim hallerimden anlayanım yar,
Sev beni, ben de seni anlayayım.
Onunmaz hallerde bırakanım yar,
Ne kadar da sessizdir duvarlar,
Üstündeki resimler konuşmaz.
Masadaki sürahi hep doludur,
Ama, seni beni hiç düşünmez.
Bahçede açan rengarenk güller,
Kimlere anlatsam sevgini,
Sevme o bir hayal diyorlar.
Bana ayan beyan gözlerin,
Onlar, seni hayal biliyorlar.
Yanıp tutuşan şen benim,
Şehr-i İstanbulun,
Dar sokaklarında,
Yemek kokularını,
Birbirine karıştıran,
Balkonlarda iplere,
Dizilen çamaşırları,
Yanımda olmasan da
Varlığın bana yetiyor.
Kader yumağımın ipi,
Seni, bana bağlamış,
Olmalı ki dayanıyorum.
Gönlümde olansın yar,
Nazar mı değdi sevgimize?
Çok güzel günlerimiz vardı.
Her akşam beni beklerdin,
Sabahları öperek uğurlardın,
Sık sık telefonla hatır sorardın,
Açmısın diyen sendin sevgilim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!