Yar gönlüme gönül vermiş
Okuma yazma bilmez iken
Gönül onun ile dile gelmiş.
Yar bana gönlünü bağlamış
Başım göklere değmez iken
Bir gönül yarasıdır,
El halinden anlamaz.
Derdin dostun iken,
Merhem ona vurulmaz.
Gah, düşer kalırsın,
Seni bağlayan ip başkasını bağlamaz.
İçine sığdığın çuval başkasına dar gelir!
Seversin ama sevgin karşılığını bulmaz,
Hayat böyledir, gönüller hep ayrılığı bulur.
Bir tek hayale bağlı binbir hayalin olur,
Yitirdiğin umutların hayaliyle yaşarken,
Belki de bir gülün dikeniyle güleceksin.
Alıp götürürken senden birşeyleri hayat,
Geri de senden bıraktıklarına güleceksin.
Gözlerinin arkasında,
Benim hiç görmediğim,
Bilmekten çekindiğim,
Kimbilir hangi korkular var?
Benim için nemli ve ıslak,
Durmadan uçan şu gönlüm,
Yorulmaz vurdum duymaz,
Nasıl bir kelebek, hep konacak.
Canı istemeyince uçacak.
Hangi çiçek ona bağlanacak?
Meğer ne kadar kolaymış gönlüm,
Sana bakıp da kendini görmek,
Dikende bir gül görmek gibiymiş,
Gölgene bakıp da bir güneş görmek.
Gelirim demiştim ya,
Bak işte ben geldim,
Ben geldim yüreğine,
Beklediğin küçüğüm.
Gönlümün güllerine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!