Ellerim kırılsaydı tutmasaydım,
Senden ayrı kalabilseydim yar.
Gözlerim kapansaydı, bakmasaydım,
Sevmeseydim yar, sana kanmasaydım.
Dilim tutulsaydı, söylemeseydim,
Bazen odadaki tüm ışıkları kapatıp,
Oda kapısını üzerimize sıkıca kilitleriz.
Sadece sesimizle başbaşa kalırız,
Söyleyecek onca sözümüz vardır,
Ama bir türlü kendimize dinletemeyiz.
Boğazımıza sözlerimiz sıra, sıra,
İçimize çektiğimiz nefes,
Verirken daha değerlidir.
Sevginin kazananı çoktur,
Kaybedenleri, sevilse de,
Sevmesini bilmeyenlerdir.
Toprağa düşen kara sevindi,
O an beyaz bir sayfa gibiydi
Sevinçle koştu,adını yazdı beyaza.
Yanına içi boş bir kalp çizdi.
Ve adının yanı başına kardan adam.
Varlığını hissetmek için yanında,
Kaybedtiğimizde geri dönmeyen,
Yokluğunda derin acılar çektiğimiz,
Keşke dediğimiz onca şey vardır.
Bunlar arasında en önemli olanı,
Hiç kuşkusuz olmazsa olmaz akıldır.
Ruhlarda estetik olmuyor.
Kırılan gurur dikiş tutmuyor.
Dar iğneden kalın iplik geçmiyor.
Soğukta kalan eller çatlıyor.
Yürek yangını sönmüyor.
Gidene durma kal denmiyor.
Ruha her çarpışta
Acı veren kamçı!
Sen ve ben deriden.
Can almak için mi
Cansız kalmışız?
Sesin,
Aşk şarabına müptela olacaksan,
Kevser havuzuna gireceksen iç.
Sarhoş olup unutacaksan içme.
Gönülde ziyasını göreceksen iç.
İçipte, içine iç çekeceksen içme,
Derdine Dermanı versin diye iç.
Sözlerin kulaklarıma
Küpe olmamış olsaydı,
Çocuksu bakışlarına,
İnancımı yitirmezdim.
Sevgimizin hatırına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!