Seni uzak yıldızlara atsam,
Düşeceğin tek yer aklımdı.
Seni aklımdan silebilseydim,
Kalacağın tek yer kalbimdi.
Seni geceye emanet ettim,
Ben ne şairim,
Ne de bir deli.
Aşktan sarhoş,
Zincire vurulmuş,
Bir köleyim.
Hala yaşıyorsam,
Bana alnımdaki derin çukurları sorma,
Susuz yaz gecelerimin serabı sensin.
Yüzün solgunmuş çökmüşsün deme,
Çöl görmüş vahalarımın sebebi sensin.
Avuçlarım, ellerinde bu çizgiler de ne deme,
Şehr-i İstanbulun,
Dar sokaklarında,
Yemek kokularını,
Birbirine karıştıran,
Balkonlarda iplere,
Dizilen çamaşırları,
Ne kadar da sessizdir duvarlar,
Üstündeki resimler konuşmaz.
Masadaki sürahi hep doludur,
Ama, seni beni hiç düşünmez.
Bahçede açan rengarenk güller,
Kimlere anlatsam sevgini,
Sevme o bir hayal diyorlar.
Bana ayan beyan gözlerin,
Onlar, seni hayal biliyorlar.
Yanıp tutuşan şen benim,
Çile çekmeyen Aşk'ı bilmezmiş,
Güven bitince aşk çekilmezmiş.
Vazgeç desen de sen gönlüne,
Kul aşkı kula yalan, bilmezmiş.
Seni sevmiyor desende gönlüne,
Radyomda bir şiir,
Kısık ocağımda aş.
Biraz beklesem,
Dibim tutacak.
Mutfaktaki bu koku,
Burnuma vuracak.
Anlayıp çabalar göstermek yerine,
Kaybetmek adına ne varsa yaptık.
Benliklerimize zulum olmasın diye,
Dost bildik onu, o ne dediyse yaptık.
Zamansız yakalandık acı rüzgarlara,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!