Elma yanakları al,
Kaşları sürmeli kız,
Sen hep böyle kal.
Dokunmasın eline el
Kırmasın kalbini söz.
Ayrı bedenlerde aksada,
Aynı sularından içmişiz.
Özümüz bir sözümüz bir,
Ayrı şarkıları dinlesekte,
Aynı türküyü söylemişiz.
Ben Laz, sen Çerkez,
Beni anlayan bir sensin
Sustum,
Kalbimin sesini dinlesen.
Derde çare olanım sensin,
Ağladım,
Bana yazdığın şiirlerini,
Sen ona da okumuşsun,
Ben sana çok kırıldım.
Bana verdiğin sözlerini,
Sen ona da vermişsin.
Tüm sanrılarıyla hayat güzeldir.
Açan güzel kokulu çiçekleriyle,
Yaşama bağlanma, umutlarıyla,
Tüm renkleriyle hayat güzeldir.
Sen arkanı dönsende o dönmez.
Hayat, ne de acımazsın,
Sen sökersin, biz dikeriz.
Hayat, ne de yorucusun,
Sen biçerken, biz döveriz.
Hayat, bugün yanımda olsan da,
Yaşlanınca sen beni unutacaksın?
Güzel günlerimizde, bağlansan da,
Kötü günlerimizde yalnız bırakacaksın.
Eyvallah dahi diyemiyeceksem,
Habersiz gelmiştim,
Sebebsiz döneceğim.
Uzun kalışlarım,
Seni üzüşlerim,
Bırakıp gidişlerim,
Olmadan, sensiz,
Hz.Adem'inde iki oğlu oldu,
Büyük olana ad Kabil konuldu.
Küçüğe Habil uygun bulundu.
İki kardeş vardı, Rableri birdi!
Habil, Kabil'in bacısını istedi,
Özlemedin mi, beni?
Hadi gel insafsızım.
Gözlerimdeki yaşları,
Boş yere dökmeyeyim.
Ömrüm sensiz geçiyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!