Uğur Mumcu İçin
(24 Ocak 1993)
Söz, sustuğu yerde,
Bir kalem düştü toprağa,
Umut Yeşerirken
Bir kanat çarpıntısıydı gelişin,
kuş misali savruldum ardından
uçsuz bucaksız vadilere.
Her rüzgâr seni fısıldadı kulağıma,
Unutulan Ben
Kendimden çok sizi düşündüm,
Derdimi unuttum,
Sizin yangınlarınızı söndürmeye koştum.
Omzunuza yük olmayayım diye
Yanımda olsan,
Üzerini örterim gecenin,
Küçük bir çocukmuşçasına
Okşarım saçlarını.
Korkma diye sarılır,
Yakarım sevgimle.
UZAK BİR ŞEHİRDE
Sende uzak bir şehirdeyim şimdi,
Rüzgâr bile adını fısıldıyor sessizce.
Gökyüzü mavi, deniz dingin,
Ama içimde senin eksikliğin büyüyor gece gece.
UZAKLARDAKİ GÜZEL
ELLERİM ELLERİNİ BEKLERKEN
YÜREĞİM SEVGİNİ BEKLERKEN
GÖZLERİM YOLLARINI GÖZLERKEN
BUMUYDU SEVDAN BE GÜZELLİM.
Uzaklığın Adı Sensin
Senden öyle uzak bir yerdeyim ki,
Her nefesimde sen varsın,
Ciğerlerime dolan hava değil,
Adın oluyor bazen.
Uzaklık neden böyle yakıyor canımı
"Veda Vakti"
İhsan Yılmaz
Bir veda havasıydı sevdamızın son perdesi,
Ne tam barıştık, ne de küs kalabildik,
Ve Sen Güzel Gözlüm
Sosyal medyanın kalabalık yollarında
Bir pencere açıldı bir gün adını taşıyan…
Ne bir tesadüf ne de sıradan bir karşılaşma;
Sanki ruhuma dokunan, geceme ışık düşüren bir selam.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!