Arkamdan Konuşanlara
Arkamdan Konuşanlara
Arkamdan konuşan her ses
bir gölgedir,
ışığıma yetişemeyen.
“Artık Dost Bile Kalamayız”
Dediğin gibi…
Artık dost bile kalamayız.
Bir zamanlar aynı yolda yürüyen iki insan,
Asi Kadına
Dur hele, bekle beni,
Gitme bu sonbaharda bensiz,
Üşütürsün oralarda,
Benim cümlelerim sana yorgan,
Asi Melek
Adın Melek ama sen,
Hiçbir cennete sığmazsın.
Asiliğinle yakarsın
Kendi yolunu kendin çizersin,
Aşk
Aşk, devrimler silsilesi,
İki kişilik örgütleniş,
Şiddetsiz bir sokak eylemi,
Hudutsuz bir direniştir.
“Aura’sı Gibi Dilek”
Gözlerinde sabahın ilk ışığı,
Saçlarında rüzgârın nazlı esintisi…
Adın Dilek, ama senin varlığın
Bin dileğin birleşip gerçeğe dönüşmesi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!