İhsan Yılmaz Şiirleri - Şair İhsan Yılmaz

Göçebe Ruhum

Benim ruhum göçebe,
ayaklarım da ona uyuyor.
Ne şehirler bağlayabiliyor beni,
ne de sokak aralarında saklı kalmış anılar.

“Gözlerinde Başlayan Ömür”

Gözlerinin kahvesinde kaybolurum,
Bir yudum içsem, ömrüm uzar sanırım.
Saçlarının ince telinde gizli bir sır,
Her dokunuşunda kalbim titrer, yanarım.

Gözlerinde Hüzün Var Diyorlar

Diyorlar ki,
gözlerinde hüzün var,
oysa halimiz yerinde,
şükür, nefes alıyoruz hâlâ.

Gözlerindeki Şiir

Gülüşlerinde şiirler vardı,
Sanki her tebessümün bir dizesi,
Her bakışın bir mısraydı kalbime.
Gözlerini kısıyordun,

Gözlerine hasreti cektim

Sevdanın adın uzak diyorlardı
Yüreğime paranğa vurmadılar
Seni benden alamadılar
Gözlerim hep sana hasretti

“Gözlerimin İçine Bak”

Gözlerini kaçırma gözlerimden,
Tut beni… sıkı sıkı, düşmeyeyim zamana.
Yüreğinin sesini duysam yeter,
Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar yara.

Gözlerin Kadar Sessiz

Gözlerin kadar sessizdi gece,
Ay bile dokunmaya kıyamazdı.
Adını andığımda ürperirdi rüzgâr,
Kalbim sana her seferinde yeniden başlardı.

Güzel İnsan

Ve sen kadın,
onurunla, dürüstlüğünle,
dik duruşunla anlam kattın hayata.
Bir çiçek gibi büyüttün sevgiyi,

Hanım'ın Ellerinde Hayat

Hanım…
Bir ad değil sadece,
Sabahın ilk ışığı gibi doğan
Bir annenin alın teriyle yoğrulmuş hikâyesi.

Hasretim Sana

Gözüm dalar ufuklara,
"Bir gelenim olur mu?" diye…
İçimde yankılanan özlemi
Bir ben bilirim,