İhsan Yılmaz Şiirleri - Şair İhsan Yılmaz

Güzel İnsan

Ve sen kadın,
onurunla, dürüstlüğünle,
dik duruşunla anlam kattın hayata.
Bir çiçek gibi büyüttün sevgiyi,

Hadi Aç Gözlerini

Sen uyurken seni izlerdim,
Saçlarına usulca dokunurdum.
Zaman dururdu nefesimde,
Kalbimi kalbine koyup susardım.

Hanım'ın Ellerinde Hayat

Hanım…
Bir ad değil sadece,
Sabahın ilk ışığı gibi doğan
Bir annenin alın teriyle yoğrulmuş hikâyesi.

Hasretim Sana

Gözüm dalar ufuklara,
"Bir gelenim olur mu?" diye…
İçimde yankılanan özlemi
Bir ben bilirim,

Hasretin Yetim Kaldı

İHSAN YILMAZ

Koynumda sakladım yarın hasretin,
Geceler sustukça içim titrerdi.

Hatıraların Işığım Oldu

Biliyorum, bu kış çok çetin geçecek sevgili,
Hatıraların ışığım oldu,
Sensizliğin rıhtımına savruldum.
Bu mevsimde sık sık senle ilgili rüya gördüm,

HAYAT VE GÖZYAŞI

Hayat, seni sil baştan yaşayacağım... Hangi renklerle boyayayım seni? Hangi desenleri nakış edeyim?
Ve daha önemlisi ne kadar başaralı olabileceğim? Bu yeni bir başlangıç mı, hiç başlamayan bir başlangıç mı, hiç silinemeyecek bir geçmiş mi?
Kendimi kandırmaktan öteye gidemediğim gerçek bir ya-nım mı, kendimi aldatışım mı ?. Sen hayatımda hiç olmadın gibi davranabilir miyim?
Ne yazık! Hiç bir şey öyle söylendiği gibi kolay kolay sil bastan olmuyor. Zaman ve zaman zaman... Ne kadar kendi-ne söz versen bile, bazen dönülmez pişmanlıkların nafile zamanına denk geliyorsun. Kaç bininci randevuna geç kalıyorsun ya da bir türlü gelmiyor. Kendini, robotvari programlansan da, hiç bir şey senin kendine, ben hayatı şu şekilde ve yahut şu şekilde yaşayacağım gibi bir yön vermiyorsun. Yaşam, kimi zaman kendi yönünü kendi belirliyor; sen sadece izcisin... Takipçisin. Bütün ırmaklar denize dökülür, buna müdahale gücüm mü var? İnsan hayatının ne farkı var?

Hazan’da Üşüyen Kalbim

Sonbahar’da yapraklar savaşa tutuştu,
Gökyüzü sessiz, rüzgâr kırgın,
Seninle solduğumuz havada şimdi
Bir sonbahar kokusu, yorgun bir anı saklı.

Hesap Daha Kapanmadı

İhaneti gördüm…
Kardeş dediklerim,
Bir bıçak gibi indi sırtıma.
Ellerini tuttum,

Hiç dokunmadan sevebilmek…

İhsan Yılmaz

Bir yüzü ezbere bilmek,
ama parmak uçlarınla hiç tanımamış olmak.