İhsan Yılmaz Şiirleri - Şair İhsan Yılmaz

Uğur Mumcu İçin

(24 Ocak 1993)

Söz, sustuğu yerde,
Bir kalem düştü toprağa,

ÜLKEM GİBİSİN

İhsan Yılmaz

Uzun zaman oldu…
Hasretini hep uzaklarda içime çektim,

Umut Yeşerirken

Bir kanat çarpıntısıydı gelişin,
kuş misali savruldum ardından
uçsuz bucaksız vadilere.
Her rüzgâr seni fısıldadı kulağıma,

Unutulan Ben

Kendimden çok sizi düşündüm,
Derdimi unuttum,
Sizin yangınlarınızı söndürmeye koştum.
Omzunuza yük olmayayım diye

Yanımda olsan,
Üzerini örterim gecenin,
Küçük bir çocukmuşçasına
Okşarım saçlarını.
Korkma diye sarılır,
Yakarım sevgimle.

UZAK BİR ŞEHİRDE

Sende uzak bir şehirdeyim şimdi,
Rüzgâr bile adını fısıldıyor sessizce.
Gökyüzü mavi, deniz dingin,
Ama içimde senin eksikliğin büyüyor gece gece.

UZAKLARDAKİ GÜZEL

ELLERİM ELLERİNİ BEKLERKEN
YÜREĞİM SEVGİNİ BEKLERKEN
GÖZLERİM YOLLARINI GÖZLERKEN
BUMUYDU SEVDAN BE GÜZELLİM.

Uzaklığın Adı Sensin
Senden öyle uzak bir yerdeyim ki,
Her nefesimde sen varsın,
Ciğerlerime dolan hava değil,
Adın oluyor bazen.
Uzaklık neden böyle yakıyor canımı

Ve Cane

İhsan Yılmaz

Ve cane,
Sen bir gün gidersen,

"Veda Vakti"

İhsan Yılmaz

Bir veda havasıydı sevdamızın son perdesi,
Ne tam barıştık, ne de küs kalabildik,