İhsan Yılmaz Şiirleri - Şair İhsan Yılmaz

KÜÇÜĞÜM

Mülteci ellerine
O eylem gözlerine,
Ölüme korku salan,
Duruşlarına kurban.

Mavi Göğün Altında Siyah Hayatlar

Mavi göğün altında siyah hayatlar,
Bir umut düşerken içimize,
Bir bilinmez alır götürür bizi
Karanlığın kol gezdiği sokaklara.

MELEK’İN RÜZGÂRI

Melek…
Asi bir rüzgâr gibi geçtin hayatımdan,
Bir dokundun, bir durdun, bir de kaldın.
Sıcacık gülüşünle küser gibi yapıp

Çıkmaz Sokak Aşkı

Seni sevmek,
Bir yangını avuçlarımda tutmak gibi…
Ne söndürebiliyorum,
Ne de bırakabiliyorum.

Dağlara Dönük Yüzümüz

Sırtımız ovaya, yüzümüz dağlara,
Gözümüz ufukta, yüreğimiz yarada.
Bir halkız biz; suskunluğu delen,
Sürgünde büyüyen, sevdayla direnen.

“Dağlarda Barış Uyanıyor”

Artık susmuş silahların dili,
Bir çiçeğin tomurcuğu gibi başlıyor her şey,
Gerilla iniyor yavaşça yamaçlardan,
Omzunda tüfek değil,

"Abi"


Sevgiyle dokundum her kelimeye,
Bir çiçek gibi sundum kalbimi sana,
Gecenin en romantik anında,

Mühür Gözlüm

İhsan Yılmaz

Gözlerine dalıp gidiyorum uzaklara,
Bir kıyısı sensizliğe vuran deniz gibi…

Mutluyum

Mutluyum — çünkü geri döndüğüm yollar var,
yol yakınken vazgeçtiklerime sarıldığım anlar.
Huzuruma şaşmayın; ben, yarıda duranlardan
koşar adımla ayrılmış biriyim, saklı bir vedayla.

Nasıl mı Seviyorum Seni?

Oku o zaman...

Ne kadar uzağa gidersen git,
gözüm görmez seni,