Hudutsuz Sevdam
Aşk, her sınırı aşan, hiçbir engel tanımayan kudretli bir rüzgâr gibi eser yüreğimde. Ne mesafeler, ne toplumun keskin yargıları, ne de zamanın acımasız hükmü… Hiçbiri bu sevdanın karşısında duramaz. Senin gözlerine her baktığımda içimde kıyametler kopar, ama bir o kadar da dingin bir deniz olurum. Çünkü sen varsın, sesin ruhumu sarıyor, bakışların dünyayı unutturuyor.
Sana olan sevgim, Mezopotamya’nın binlerce yıllık tarihine meydan okuyan bir destan gibi. Burada aşk zor yaşanır; gelenekler, aileler, kısıtlamalar arasında sıkışıp kalır. Ama bizim sevgimiz, bu toprakların bereketli tohumları gibi, ne kadar taşlı topraklara düşerse düşsün, yine de filizlenmeyi bilir. Çünkü biz, yüreğimizi korkulara teslim etmeyen, aşkın gücüne inanan iki aşığız.
Huzur Arayışı
Bu dünyada huzuru aramak, belki de deliliktir. Çünkü huzur, aradıkça kaybolur, her köşede bir engel, her adımda bir yeni kırılma bulur insan. Bir ömrü tüketiriz, her bir gün yeni bir umutla başlarız; fakat zaman, sessizce geçer ve biz hala “belki” derken buluruz kendimizi. Bu arayış bir tür ceza, bir yorgunluktur aslında.
Kabullenişin getirdiği huzur ise, o yorgun ruhların derinliklerinde saklıdır. Dışarıdan bakıldığında bir teslimiyet gibi görünen bu durum, aslında içsel bir barışa, bir kabul aşamasına ulaşmaktır. İnsan, ne kadar dirense de, sonunda düşer; ve düşerken anlar, huzur aslında en derin noktada, vazgeçtiği yerden sonra gelir.
İçerim Yanıyor, Dışarım Serin
İçerim yanıyor, dışarım serin,
Görünmez yangınım, saklar derin.
Bir çift göz ararım, sanki bir yerin
Kıyısında kalmış eski bir sevinç.
İğde Kokusu
İğde kokusuna takılmış gidiyorum,
Hazirana yakın, Mayıs’ın bilmem kaçı...
Güneş usulca düşüyor omzuma,
Bir zamanın hatırası gibi.
İki Menengiç Kahvesi”
Her gittiğim yerde sen varsın,
Adımlarımda iz, nefesimde yârsın.
Bugün bir masaya oturdum usulca,
Tarih susmuştu, doğa göz kırpıyordu bana.
İlk Baharımsın Güzel Özgürlük
Öyle çok özledim ki seni,
Boynuna sarılsam ağlarım.
Bir çocuğun annesini beklediği gibi,
Bir halkın umuda susadığı gibi...
İmkânsızı Seviyorum Ben
Öyle birini seviyorum ki...
Ne anlatmak mümkün,
Ne de yaşamak.
Kalp atışlarımda gizli,
"İsmi Geçince"
Gelse…
Af etmem dedin,
yemin ettin her küslük gecesinde,
ama ismi geçince
İyiliğin Bedeli
Ne kadar iyi bir insan olursanız olun, bazen iyilik yetmez. Çünkü dünya, her zaman iyiliğe aynı dilden cevap vermez. İnsanlar çoğu zaman, kalbinizin saflığını kendi karanlıklarında boğmaya çalışır.
Ve eğer hep iyi kalmaya çalışırsanız, kırılan hep siz olursunuz.
O yüzden bazen… size nasıl davranılıyorsa, öyle davranmalısınız.
Kaçak Çay Tadında
Demli bir yalnızlık var bardağımda
Kaçak çay tadında kuruyorum hayalleri
İllegal düşler bunlar — yasak, yaralı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!