İhsan Yılmaz Şiirleri - Şair İhsan Yılmaz

İki Gözümün Çiçeği

Seviyorum demeye korkuyorum,
Yüreğim titriyor adını andıkça.
Ya seni kaybedersem bir gün,
Ya solarsa içimdeki umutça...

İki Menengiç Kahvesi”

Her gittiğim yerde sen varsın,
Adımlarımda iz, nefesimde yârsın.
Bugün bir masaya oturdum usulca,
Tarih susmuştu, doğa göz kırpıyordu bana.

İlk Baharımsın Güzel Özgürlük

Öyle çok özledim ki seni,
Boynuna sarılsam ağlarım.
Bir çocuğun annesini beklediği gibi,
Bir halkın umuda susadığı gibi...

İmkânsızı Seviyorum Ben

Öyle birini seviyorum ki...
Ne anlatmak mümkün,
Ne de yaşamak.
Kalp atışlarımda gizli,

"İsmi Geçince"

Gelse…
Af etmem dedin,
yemin ettin her küslük gecesinde,
ama ismi geçince

İyiliğin Bedeli

Ne kadar iyi bir insan olursanız olun, bazen iyilik yetmez. Çünkü dünya, her zaman iyiliğe aynı dilden cevap vermez. İnsanlar çoğu zaman, kalbinizin saflığını kendi karanlıklarında boğmaya çalışır.

Ve eğer hep iyi kalmaya çalışırsanız, kırılan hep siz olursunuz.
O yüzden bazen… size nasıl davranılıyorsa, öyle davranmalısınız.

Kaçak Çay Tadında

Demli bir yalnızlık var bardağımda
Kaçak çay tadında kuruyorum hayalleri
İllegal düşler bunlar — yasak, yaralı

Kaderin Sırrı

Ne kadar doğru bir söz,
İnsanın kaderi sırrıdır,
Kimse bilmez içinde kopan fırtınayı,
Kimse duymaz,

Mühür Gözlüm

İhsan Yılmaz

Gözlerine dalıp gidiyorum uzaklara,
Bir kıyısı sensizliğe vuran deniz gibi…

Mutluyum

Mutluyum — çünkü geri döndüğüm yollar var,
yol yakınken vazgeçtiklerime sarıldığım anlar.
Huzuruma şaşmayın; ben, yarıda duranlardan
koşar adımla ayrılmış biriyim, saklı bir vedayla.