İçimdir En Derin Şehrim Şiiri - Eyüp Ofl ...

Şiirde kalıpları çok sevdiğimi söyleyemem. Çünkü içimden hep şu soru geçer: Duyguların da mı kalıbı olur? Bir insanın iç sancısı, arayışı, kırgınlığı ya da kendi içinde kayboluşu belli ölçülere, belli çizgilere sığdırılabilir mi? Fakat insan bazen kendi düşüncesiyle bile çelişir. Öyle zamanlar olur ki kalıplara kıstırılmış duyguları, kafiyelere yaslanmış mısraları, ölçüyle yürüyen kelimeleri büyük bir keyifle okurum. Hatta o düzenin içinde başka bir derinlik bulurum. “İçimdir En Derin Şehrim” böyle bir zamanda yazıldı. Bu şiirde 8’li ve 7’li hecelerden oluşan bir yapı kullanmaya çalıştım. Akıcılığı desteklemek için “kalırım / bulurum”, “yüzler / izimde”, “sancı / girdaplarında” gibi ses yakınlıklarına ve kafiyelere yer verdim. Fakat bunu yaparken duyguyu ölçünün emrine vermemeye, ölçüyü duygunun yürüyüşüne eşlik ettirmeye özen gösterdim. Şiirin merkezinde zamanın geçiciliği, insanın kendi içinde kayboluşu, dış dünyanın gürültüsünden kopuşu, anlam arayışı ve modern hayatın insan ruhunda bıraktığı boşluk hissi var. Belki de insanın en derin şehri kendi içidir. Orada kaybolur, orada aranır, orada yorulur ve bazen yine orada kendine rastlar. Olmuş mu, olmamış mı; buna elbette okuyanlar karar verecek.