İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Aradım her daim özümdeki beni
Çıkarıp attım içimdeki nefret ve kini
Sevdiklerime ikramda bulundum
Gönül soframın taamlarını sini sini

Yeşerttim her daim özümdeki sevgiyi

Gönlüm sana vurgun
Sularım akar durgun
Yar peşinde koşmaktan
Bedenim düştü yorgun

Gönlüm sana hasta

Rengareng güllerin kokusundan,
Güvercinlerin mutlu uğultusundan,
İnsanların rahat nefes alıp vermesinden,
Ve selvilerin göğe yükselmesinden,sevgi getirdim sana.

Nisan Yağmurlarının bereketinden,

Arı gibi ol kon çiçekten çiçeğe!
Muhtaç olmadan kuru ekmeğe!
Sen sen ol gönülden saygı duy!
Kazanılan her helal emeğe!

Karınca gibi ol taşı rızkını yuvana!

Gel otur yanıma, benimle iyicene dertleş!
Canı gönülden olalım birbirimize haldeş!
Yiğit ve mertçe söz verelim birbirimize!
Sevda yolundan dönenin adı soyadı olsun kalleş!

Gel otur yanıma, ovala ağrıyan başımı!

Girdim sevda gazasına geldim galip,
Mahir yarin nur cemaline oldum talip.
Özlemi dolmuşsa sevdalı yufka gönlüme,
Teselli olurum evlerinin önünden gidip gelip.

Girdim sevda gazasına oldum mağlup,

Aldım sevda anahtarını elime,
Dolandı yanık bir türkü dilime.
Şaşırıp kaldım yarimi görünce,
Lal oldum konuşamadım hiçbir kelime.

Girdim sevda kapısıdan içeri,

Kadınım,
Sen, nabzımın düzenli atışı,
Sen, ,gözlerimin ferli bakışı,
Sen, soframın en lezzetli aşı,
Ve sen, umutlarımın dört nala şahlanışısın.

Kendimi bildim bileli, kazandım her şeyimi helal,
Haksızlıkların karşısında celallendim olmadım lal.
Ne zaman bir mazlum görsem,
Kesilirim iştahtan perişan olur bendeki hal ve ahval.

Kendimi bildim bileli, yüreğimde ağırladım insanları,

Seherlerde uyan!
Veli zatlara dayan!
Pür nedamet duyar!
Rahmani yoldan cayan!

Erken yat erken kalk!