İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ne olur!
Tebessüm et gamzeli yanaklarından, güller dökülsün!
Aşkın kördüğümleri bir anda çözülsün!
Kendini dev aynasında görenler,
Nur cemalinin karşısında kalbinin tam ortasından vurulsun!

Başına alıp gitmiş özüm özümden
Sevdalıyım dönmem sözümden
Gül kokan yar gitmiyor gözümden
Nasıl olacak, akıbetimi bilemedim

Gülden ağır bir kelime söylemedim

Fakirler acından uyuyamazken,
Yetimler başlarının sıvazlanmasını beklerken,
Ağlamaktan gözlerin feri azalırken,
Dizlerden takat çekilirken,
İnsan gibi insanlar inim inim inlerken,
İnsanlık günah bataklığında boğulurken,

Cıvıldaşan kuşların ahengine takıldı hafsalım,
Bu ne düzen, bu ne intizam, şaşırdım kaldım.
Her şey yerli yerinde, büyük bir mükemmellik var,
Bu güzellikleri, daima kendime örnek aldım.

Yaradılan her canlı, sorumluluğunu bilmekte,

Ben helal süt ile emzirilmişim diyorsun
Zalim ve gaddar olmak neyin nesi
Ben kamil imana sahibim diyorsun
Vaaz ettiklerini yaşamamak neyin nesi
Sırat köprüsünden geçmek var diyorsun
Namertlerin köprüsünden geçmek neyin nesi

Öğretti o yar bana şerefi arı
Oldum en has balı yapan arı
Aşkın hararetiyle yandığımda
Getirir bana en temiz karı

Öğretti o yar bana sağımı solumu

Gamzeli yanaklarına oldum iptila,
Seven görmek ister sevdiğini illa.
Yaradan seni özenerek yaratmış,
Gönlüm unutamıyor seni hala.

Kiraz dudaklarına kondurdum öpücük,

Oturdum divanda,
Bal yedim sahanda,
Acep halim ne olur?
O yar ağlayanda.

Düşündüm yatmadım,

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Ölüm yokluk ve hiçlik değil,
Fani dünyadan ebediyete sevkiyattır,
Bu dünya tarlasının hasadıdır.
Ölümden korkmuyorum.Çünkü,
Haram yemedim, kimseyi arkadan vurmadım.

Söylesene bu aşkın neresinde var asalet?
Aşkın amacına ulaşması için gerekmez mi adalet?
Bazı aşklar insana ömür boyu yaşatırmış felaket!
Söylesene bunu yapanların neresinde var zerafet?