İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey gamzeli yanaklarına meftun olduğum güzel,
Ben yaşadıkça istemem değsin sana namehrem el
Dağıt kestane rengi uzun saçlarını gerdan yaylasına,
Yaşamanın efsunlu kokusunu bana getirsin esen yel.

Ey kiraz dudaklarına meftun olduğum güzel,

Sevdan öyle bir sevda ki,
Uykularımı kaçırıyor!
Sabır hududunu aşıyor!
Ey nazlı yar!
Sevdan öyle bir sevda ki,
Irgat edip karın tokluğuna çalıştırıyor!

Ey sevgili sen,
Mahir bir arzuhalci olamadığın,
Nadide sevdalarla dolamadığın,
Yar firağında saçlarını yolamadığın,
İbadetlerini huşu ile yapamadığın için suçlusun.

Ey şerefli güzel insan,
Sen sen ol yaradanı unutma!
Lüzumsuz bilgileri heybene doldurma!
Helal çalışan bir ırgat ol!
Gönül bahçene baykuşları kondurma!

Ey yar,
Özümü özüme küstürdüler,
Gönül ışıklarımı söndürdüler.
Meclislerde saygın bir sevdalıyken,
Beni Mecnunlara döndürdüler.

Firaklar varmış kaderimde
Vuslatlar kısmetim değilmiş
Mutlulukları aradım kederde
Bir bakışın şifa olur belki derde

Özlemler yazılacak günlüğüme,

Gayri ihtiyarı buruk bir şekilde baktım,
İşin kolayına kaçmadan seven gözleri yaşlıydı.
Bunu istediği halde gizleyememişti.
Yufka yüreği, sevecenliği onu hemen ele veriyordu.
Zira baş koyduğu yol sevda yoluydu,
Bu yolda yolcu olmanın zorlukları vardı.

Fiskaya'dan çığiyam yuhari,
Yükseli sevdalı gönlümün buhari.
Eskiden parmakla gösterilirdi,
Diyarbekir’linin şeref,namus ve ari.

Tırnaklarımı teker teker çekseler,
Ölümün pençelerinde lime lime etseler,
Dünya nimetlerinin tamamını verseler,
İnsanların tümü üzerime düşmanca yürüseler,
Gam yemem.Yeterki sen küsme bana!