İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Fakirler acından uyuyamazken,
Yetimler başlarının sıvazlanmasını beklerken,
Ağlamaktan gözlerin feri azalırken,
Dizlerden takat çekilirken,
İnsan gibi insanlar inim inim inlerken,
İnsanlık günah bataklığında boğulurken,

Kızgın kum çölünde, yönünü kaybetmiş seyyah misali,
Bıraktın beni sefil ve çaresiz.
Hangi yönden estiği belli olmayan yel misali,
Şaşırıp kaldım oldum kıblesiz.

Kabuslu geceleri hiç bitmeyen iflas etmiş tüccar misali,

Kuşlar,rengarenk gül bahçeleri içinde,cıvıl cıvıl ötmeli!
Ağaçlardaki yapraklar yemyeşil,çeşit çeşit olmalı!
Daima insanlar birbirine olumlu yönde yaklaşmalı!
Buz gibi sular,çevremizde şarıl şarıl bahçelere akmalı!

Uçsun özgürlük güvercinleri masmavi gökyüzünde!

Söylesene bu aşkın neresinde var asalet?
Aşkın amacına ulaşması için gerekmez mi adalet?
Bazı aşklar insana ömür boyu yaşatırmış felaket!
Söylesene bunu yapanların neresinde var zerafet?

Müslümanım diyorsan,
Asla söylememelisin yalan!
Olmamalısın vebal alan!
Sadece güzellikler olsun!
Senden sonra geriye kalan.

Yeri ve zamanı geldiğinde, bildiklerini anlatmıyorsan,
Anlattıklarını yaşamıyorsan,
Öğrendiğin ilmin hakkını vermiyorsan,
Meclislerde oturmaya hakkın yok!

Başkalarını ağlatıp da sen ağlamıyorsan,

Benim yaram yürek yarasıdır,
Yarimin sürmesi sevda karasıdır.
Benim derdim dertler içinde,
Ölüm ile yaşam arasıdır.

Benim yarim en alasıdır,

Kopuyor ha bire gönlümde bu sevdanın kıyameti,
Gel otur yanıma! Biter belki de bu aşkın zahmeti,
Sevda nehrinin çağlayan sularında boğulacakken,
Yetişti yardımıma son anda büyük zatların himmeti.

Dinmeyecek bu fırtınalar, kasırgalar, tufanlar,

Meine Welt ist Liebe,
die Liebe ist meine Welt.
Wer Ohne Gegenleistung liebt,
Nenne ich mit den besten Gedanken Held.

Meine Welt ist die Treu,

Oturdum divanda,
Bal yedim sahanda,
Acep halim ne olur?
O yar ağlayanda.

Düşündüm yatmadım,