İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey şerefli güzel insan,
Sen sen ol yaradanı unutma!
Lüzumsuz bilgileri heybene doldurma!
Helal çalışan bir ırgat ol!
Gönül bahçene baykuşları kondurma!

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey yar,
Özümü özüme küstürdüler,
Gönül ışıklarımı söndürdüler.
Meclislerde saygın bir sevdalıyken,
Beni Mecnunlara döndürdüler.

Ey Yar,
Ben yaşadıkça alayım senin kadanı,
Seven zikreder her daim yaradanı.
Sen sen ol unutma asla ve asla,
Sevdası uğruna ac ve susuz yatanı

Ey yar,
İsterim ki, seni seven gönlüm aşkınla dolsun!
Goncalarımın dikenleri daha açmadan solsun!
Yaşanmış sevdaların içinde,
En manidar sevda bizim sevdamız olsun!

Gayri ihtiyarı buruk bir şekilde baktım,
İşin kolayına kaçmadan seven gözleri yaşlıydı.
Bunu istediği halde gizleyememişti.
Yufka yüreği, sevecenliği onu hemen ele veriyordu.
Zira baş koyduğu yol sevda yoluydu,
Bu yolda yolcu olmanın zorlukları vardı.

Sevildiğinin,özlendiğinin,
Yollarının gözlendiğinin,
Sabır ve metanetle beklendiğinin,
Vicdan ve merhametini kaybetmiş,
Niçin yaratıldığının, farkında değilsin.

Firaklar varmış kaderimde
Vuslatlar kısmetim değilmiş
Mutlulukları aradım kederde
Bir bakışın şifa olur belki derde

Özlemler yazılacak günlüğüme,

Fiskaya'dan çığiyam yuhari,
Yükseli sevdalı gönlümün buhari.
Eskiden parmakla gösterilirdi,
Diyarbekir’linin şeref,namus ve ari.