İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Şeref konuğumdur o yar gönül otağımda,
Muhammedi güller biter sevda bağımda.
Yar visali için seve seve katlanırım,
Şekva etmem kavrulsam bile kendi yağımda.

Azizlerin azizidir o yar nazarımda,

Aşkını bıraktım gönül rahlesine,
Okudum, okudum, okudum, habire!
Nadide sevdanı cizdim gönül gergefine
Dokudum, dokudum, dokudum, habire.

Aldım karşıma gönül tuvalini,

Seherlerde uyan!
Veli zatlara dayan!
Pür nedamet duyar!
Rahmani yoldan cayan!

Erken yat erken kalk!

Ahlar vahlar doyurmuyor karın
Bilinmez ne olacak halim yarın
Sevda illetine düşersem bir gün
Karşılıksız sevdalarla yaram sarın

Çektiklerim olmadı yarama merhem

Yazıyım,
Yarin mevsimlerinde yazıyım,
Umurumda değil hiçbir yazı,
Yarin sevdasında alın yazıyım.

Yanayım,

Kadınım,
Sen, nabzımın düzenli atışı,
Sen, ,gözlerimin ferli bakışı,
Sen, soframın en lezzetli aşı,
Ve sen, umutlarımın dört nala şahlanışısın.

Kendimi bildim bileli, kazandım her şeyimi helal,
Haksızlıkların karşısında celallendim olmadım lal.
Ne zaman bir mazlum görsem,
Kesilirim iştahtan perişan olur bendeki hal ve ahval.

Kendimi bildim bileli, yüreğimde ağırladım insanları,

Bir taşla vurdum iki kuş.
Gel benimle aşkı konuş.
Bu gözler seni gördü göreli,
Yufka yüreğim oldu tuş.

Mendilim kenarı nakış,

En şiddetli şimşekler bile korkutmadı,
Haşin bakışların kadar,
En dehşetli zelzeleler bile sallamadı,
Kapımı çarpıp gidişin kadar.
En yağlı kurşunlar bile yaralamadı,
Son cümlendeki sözlerin kadar,

İncir ağacını diktiler gönül ocağıma,
Düştüm acımasız feleğin kucağına.
Adın yazmış kader sevda sancağına,
Baykuşlar tünese de mutlu barınağıma.

Söz anlamaz oldu çapkın gönlüm,