İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Girme boşuna kedere!
Herşeyi yükleme kadere!
Mutlu günler yakındır,
Ulaşırsın sen de zafere!

Kendini boşuna üzme!

En meşakkatli yollarda yolcu olsam bile tınmam,
Ama yarin celali ve haşin bir bakışı eder beni perişan.
En leziz yemekler olsa bile yar yoksa ekmeğim banmam,
Ama yarin bir artığını ederim kendime şeref ve nişan.

En çıkmazlarda olsam bile üzülüp de gam yemem

Bir kuytu köşede unutulmuş,kaybedilmiş bir sevgi buldum.
Kaldırdım onu mahirce yerden,yüreğimin sıcaklığına gömdüm.
Kokladım.Zira,bana sevdaların en güzelini yaşatan yarimi hatırladım.
Aktı kendiliğinden yaşlar gözlerimden,kurumuş,çatlamış dudaklarımı ıslattım.

Vefa ile sulayıp yeşerttim.Sevda ormanlarına dönüştürdüm.

Çektirdi biri bana sevda bayrağını göndere,
Biri yok ki şimdi bu ateşi hemen söndüre.
Almışım başımı yad ellere gidiyorum,
Biri yok ki beni teselli edip bu yoldan döndüre.

Tütüyor o yar burnumda gitmiyor kokusu,

Bir öğüdüm var sana!
Sen sen ol asla yıkma gönül evini!
Kaybedersin sonra cennetini.
Geçersen namertlerin köprüsünden,
Unutamazsın yaşadıkça mihnetini.

Düşenmeden konuşma
Cahillerle buluşma!
Ariflerle otur kalk!
Arsızlarla dolaşma!

Üç kere ölç bir kez biç!

Bir yaprak daha düştü, istemeden ömür ağacımdan,
Dökülüp kayboluyor değerli taşlar gençlik tacımdan,
Hararetle arzulardı daim, seni seven bu gönlüm,
Kokunu anımsatacak bir gül deremedim bağımdan
,
Bir tas su daha azaldı seni akan ömür pınarımdan,

Yolun sonu görünmeden
Kavi gençliğin tükenmeden
Orada burada sürünmeden
Baykuşlar damına tünmeden
Bir an önce dön yönel Rabbine!

Bir daha anladım ki, sensiz olmuyor,
Yokluğun en büyük sıkıntılardan da beter.
Vallahi hiçbir şey yokluğunu doldurmuyor,
Yanımda olmayışın, dipsiz kuyularda boğulmaktan ta beter.

Bir daha anladım ki, sensiz her şey yavan,

İfrat ve tefrite kaçmadığım için,
Güzel görüp güzel düşündüğüm için,
Yaratılanı yaratandan dolayı sevdiğim için,
Bilinmiyor kıymetim.

İşin kolayına kaçmadığım için,