İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen, sevaplarımın darasında,
Sen,sevda sürmesi çekilmiş gözlerimin karasında,
Sen,gece yarılarında atılan sevda narasında,
Sen,dost ile düşman arasında,
Ve sen,sevdiğini ölesiye seven sevdalının başlık parasındasın.

Sen, güvercinlerin özgür uçuşlarında,
Sen, ele ele dolaşan sevgililerin mutluluğunda,
Sen, hasadını bekleyen çiftçinin sabırsızlığında,
Sen, nadasa bırakılan toprakların bereketinde,
Ve sen, güçlünün gücünde, güçsüzün çaresizliğindesin,

Çatlamış avuçlarımın içine alınca yüzümü,
Hatırladım sana verdiğim ilk sözümü.
Birlikte ektiğimiz yediveren asmanın,
Sarkmış üstüme olgunlaşmış tenin renkli üzümü.

Kalemi kağıdı alınca nasırlı elime,

Sen buna sevmek diyorsan, olmaz olsun bu sevda!
Sen gününü gün ettin beni koydun hep yarı yolda.
Sen hep rahatlıktasın ama bu zavallı bedenim zorda.
Ben yoruldum. Ben usandım Bu üç günlük dünyada.

Sen buna sevmek diyorsan, ben yokum bu sevgide!

Sende, gözüm açıldı,sende dilim şakıdı.
Sende, karanlık dünyam aydınlandı.
Bu kadar mütevazı olmana hiç gerek yok,
Sende, bu gönül sevmeyi öğrenip uslandı.

Sende, aşkımın baharları yaşandı, ırmaklarım coştu.

Hem seviyorum diyorsun,
Hemde hasımlarıma şikayet ediyorsun
Hem beni benden soruyorsun,
Hemde gönül otağında ağırlamıyorsun
Seni anlamakta zorlanıyorum dersem haksızmıyım?

Seni düşünmekten bir hal oldum,
Muhabbet ve sevgiyle doldum.
Bir an görmedim nur cemalini,
Hazana uğramış gül gibi soldum.

Seni düşünmekten halim oldu yaman,

Yar!
Gidişinle aklar döner karaya.
Gönül düşer en şifasız yaraya.
Hayır ve hasaneler tartılırken,
İnanılmaz kişiler girer araya.

Ya Resulullah!
Seni sevmek, ulu hünerdir,
Gönül heybesindeki yükü cevherdir.
Zifiri karanlıklarda ise,
En aydınlık fenerdir.

Yar firağı ettirir insanı hicret,
Çekilmez olur her türlü hasret.
Ne kadar maharetli olursan ol,
Körelir firak çekendeki basiret.

Yar firağı ettirir insanı kasvetli,