İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Basabilseydim gönlüne sevda mührünü,
Yaşardın aşkın en muhteşem türünü.
Sevda yüklü bulutlar yağdırırsa rahmeti,
Verirdi gönül tarlan,en bereketli ürünü.

Açabilseydim gönülden gönle giden kapıyı,

İsterim ki cehennem iflas etsin,
Yakmasın hiç kimseyi.
Sermayesi insan olmasın.
Ağlasın hüngür hüngür iki gözden iki çeşme,
Serzenişte bulunsun Yaradan’a,
Şerefli mahluk olan insanlar ise,

Ne olurdu sanki insanlar riyakar olmasaydı,
Ne olurdu menfeatleri için selam vermeseydi,
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar demişler,
Ne olurdu insanlar ya göründükleri gibi yada oldukları gibi olsaydı.

Ölüm de var her halukarda düşünsene,

Parmağımdaki yüzük senden en güzel hediye,
Ellerini tutmayışım sesini duymayışım döndürür beni deliye,
Kalmamış sevdalılar arasında gereken seviye,
Sevda sorularını sormak lazım bence bir veliye.

Aşkın hatırasıdır saçlarımı taradığım tarak

Göremezsem birkaç gün ay yüzünü,
Tutamazsam pamuğumsu ellerini,
Ekemezsem sevda tarlama nadide aşkını,
Seyredemezsem sevdalı ceylan gözlerini,
Can çekişirim gizlice.

Çaldım yarin kapısını bin bir umutla
Emrine amade olurum bir komutla
Yokluğunda efkarlanırsam derinden
Seslenirim yare hediye ettiği dertli utla

Çaldım yarin kapısını nadide duygularla

Bürünmüş dağlar yeşile,
Dolmuş kara gözler yaş ile.
Kurşunlar öldürmez beni,
Ölürüm yarin attığı taş ile.

Bürünmüş dağlar sarıya,

Ninniler bile kıssadan hisseydi,
Ah keşke bunu şimdiki anneler de bilseydi.
Ahde vefa insanın en büyük özelliğiydi,
Bu da onların en takdire şayan güzelliğiydi.
En fakiri bile misafir beklerdi,
Kazandığı hayırlara bir yenisini eklerdi.

Bundan böyle bakma gözlerime sevdalı!
Tutunamazsın aşkım bahçelerinde hiçbir dalı!
Çok arkadaşlık yaptım gerçek aşıklarla,
Ama sen gibi keseni görmedim bindiği dalı.

Bundan böyle tutma artık nasırlı ellerimi!

Sevda sevda dediler,düştüm sevdaların en acıklısının kucağina,
Elimde sevdanın bayrağı var,sarılmışım sancağına,
Binmişim atlardan, en hantal en kancığına,
Bu ne kötü sevdaymış anlayamadım.

Bu sevda, güldürmedi etti beni pare pare,