İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kader duvarının kenarında,
Aheste aheste yürürken,
Gülü anımsatan yanakların gamzeleri geldi aklıma.
Ölümün uçurumlu yollarında,
Seni tüm duygusallığımla düşünürken,
Birlikte baktığımız papatya falları geldi aklıma.

Bağlamış o yar beline şal
Her konuştuğunda akar ağzından bal
Yoruldum kulaç atmaktan
Bulamadım beni yare ulaştıracak sal

Giyinmiş o yar ayağına yemeni

Cömert olan bu gönlümü,sofra ettim serdim önüne.
Davet etmedin beni.Ne nişanına geldim ne de düğününe.
Oysa gözlerim daim yolunda,kulaklarım ise sesindeydi,
Ettiğin vefasızlıkları, yaz yazabildiğin kadar, günlüğüne!

Kimseden korkmayan, yüreğimin sarayında,ettim seni konuk,

Aradım her daim özümdeki beni
Çıkarıp attım içimdeki nefret ve kini
Sevdiklerime ikramda bulundum
Gönül soframın taamlarını sini sini

Yeşerttim her daim özümdeki sevgiyi

Gönlüm sana vurgun
Sularım akar durgun
Yar peşinde koşmaktan
Bedenim düştü yorgun

Gönlüm sana hasta

Rengareng güllerin kokusundan,
Güvercinlerin mutlu uğultusundan,
İnsanların rahat nefes alıp vermesinden,
Ve selvilerin göğe yükselmesinden,sevgi getirdim sana.

Nisan Yağmurlarının bereketinden,

Arı gibi ol kon çiçekten çiçeğe!
Muhtaç olmadan kuru ekmeğe!
Sen sen ol gönülden saygı duy!
Kazanılan her helal emeğe!

Karınca gibi ol taşı rızkını yuvana!

Gel otur yanıma, benimle iyicene dertleş!
Canı gönülden olalım birbirimize haldeş!
Yiğit ve mertçe söz verelim birbirimize!
Sevda yolundan dönenin adı soyadı olsun kalleş!

Gel otur yanıma, ovala ağrıyan başımı!

Girdim sevda gazasına geldim galip,
Mahir yarin nur cemaline oldum talip.
Özlemi dolmuşsa sevdalı yufka gönlüme,
Teselli olurum evlerinin önünden gidip gelip.

Girdim sevda gazasına oldum mağlup,

Aldım sevda anahtarını elime,
Dolandı yanık bir türkü dilime.
Şaşırıp kaldım yarimi görünce,
Lal oldum konuşamadım hiçbir kelime.

Girdim sevda kapısıdan içeri,