İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönül yaylasında sevdamı güderken ,
Aşkınla Özümü ararım.
Gönül tasıyla buz misali suları içerken,
Aşkınla Yüreğimi oyalarım.
Gönül tualime seni mahirce resmederken,
Aşkına şahitlik eden gözlerle bakarım.

Rengareng güllerin kokusundan,
Güvercinlerin mutlu uğultusundan,
İnsanların rahat nefes alıp vermesinden,
Ve selvilerin göğe yükselmesinden,sevgi getirdim sana.

Nisan Yağmurlarının bereketinden,

Arı gibi ol kon çiçekten çiçeğe!
Muhtaç olmadan kuru ekmeğe!
Sen sen ol gönülden saygı duy!
Kazanılan her helal emeğe!

Karınca gibi ol taşı rızkını yuvana!

Sevda sancağını düşürmemek için,
Mangal gibi yürek gerek.
Onu dağların doruğuna dikmek için,
Babayiğitlik ve fedakarlık gerek.

Sevgilinin naz ve cilvesine dayanmak için,

Yükseklerden uçarsan turnalar misali,
Sevmeyi şiar edidenlerin gönlünde olursun ali.
Sen sen ol unutma asla,
Haddinden fazla acıklı olur zalimlerin zevali.

Gereken elleri öpersen incelmez dudağın,

Nadasa bırakılan topraklar davet ediyor sevdamızı
Davete icabet etmek gerek.
Rahmet bekleyen çatlamış kurumuş topraklar
Şahitlik ediyor sevdamıza.
Can kulağıyla pür dikkat dinlemek gerek.
Çocuğunu pak sütüyle doyuramayan,

Gel otur yanıma, benimle iyicene dertleş!
Canı gönülden olalım birbirimize haldeş!
Yiğit ve mertçe söz verelim birbirimize!
Sevda yolundan dönenin adı soyadı olsun kalleş!

Gel otur yanıma, ovala ağrıyan başımı!

Girdim sevda gazasına geldim galip,
Mahir yarin nur cemaline oldum talip.
Özlemi dolmuşsa sevdalı yufka gönlüme,
Teselli olurum evlerinin önünden gidip gelip.

Girdim sevda gazasına oldum mağlup,

Aldım sevda anahtarını elime,
Dolandı yanık bir türkü dilime.
Şaşırıp kaldım yarimi görünce,
Lal oldum konuşamadım hiçbir kelime.

Girdim sevda kapısıdan içeri,

Bağlamış o yar beline şal
Her konuştuğunda akar ağzından bal
Yoruldum kulaç atmaktan
Bulamadım beni yare ulaştıracak sal

Giyinmiş o yar ayağına yemeni