İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Çile menekşeleri oldun, sana bakan gözlerimde,
Ben duruyorum ama, sen durmuyorsun sözünde,
Sadece bir tek sen varsın, hor görülen gönlümde,
Silinmedi ismin hiçbir zaman, bu saf yüreğimde.

Bir türlü çıkmıyorsun,geceleri düşümden,

Dalgalanır gönlümde sevdanın bayrağı,
Yağar sevdalı başıma seherlerde kırağı.
Sevda şerbetini kana kana içmeyenlerin,
Hazana uğrar her baharda gönül bağı.

Dalgalanır gönlümde aşkın sancağı,

Kurmuşlar darağacını, sanki asacaklar beni!
Bizim suçumuz yok, zalim hakim kırmış kalemi!
Üzülüyorum, duyamadığım için şefkatli sesini,
Beni benden alır, yare olan ayrılığın özlemi!

Devasa yalnızlıklarım var,
Uçsuz bucaksız bu cihan gelir bana dar,
Adın yazdırdı vefasızlar listesine sevdiğim yar,
Ben ben oldum çektim her daim dost bildiklerimden ahuzar,
Yüklediler habire omzuma bar üstüne bar,
Ben affetsem de yandıracak onları en şiddetli nar,

Devşirmezsen aklını başına
Felek acımaz gözlerinin yaşına
Ölürsen günün birinde
Adın yazılmaz mezar taşına

Devşirmezsen aklını başına

Nadasa bıraktım gönül tarlamı,
Aşkımızın fidanı daha gür filizlensin diye.
Sevgim ile verdim can suyunu,
Seni ne kadar sevdiğimi kanıtlasın diye.

Aşkına yuva yaptım gönül bahçemde,

Dokundurtmam abdestsiz elleri mabedime,
Özlem duyarım daim ihlaslı insanların muhabbetine.
Sancılar,ağrılar girmeden bu emanet bedenime,
Ölürüm de hiçbir söz söyletmem mukaddes dinime.

İçerimden,
Yaralıyam kardaş içerimden.
Unuttum o vefasızı,
Ama geçmiyor acısı içerimden.

Dokunuyor,

Yazın en sıcak ayında, konuğum olursan gönül ağılımda,
Ağırlarım seni Muhammedi güller içinde.
Hasbihal ettikçe benle, gönül bülbüllerim şakır bağımda,
Kaçacak delik arar boğulur şeytan nefret ve kininde.

Kışın en zemheri ayında, konuğum olursan yüreğimde,

Girme boşuna kedere!
Herşeyi yükleme kadere!
Mutlu günler yakındır,
Ulaşırsın sen de zafere!

Kendini boşuna üzme!