İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey yar,
Özümü özüme küstürdüler,
Gönül ışıklarımı söndürdüler.
Meclislerde saygın bir sevdalıyken,
Beni Mecnunlara döndürdüler.

Firaklar varmış kaderimde
Vuslatlar kısmetim değilmiş
Mutlulukları aradım kederde
Bir bakışın şifa olur belki derde

Özlemler yazılacak günlüğüme,

Gayri ihtiyarı buruk bir şekilde baktım,
İşin kolayına kaçmadan seven gözleri yaşlıydı.
Bunu istediği halde gizleyememişti.
Yufka yüreği, sevecenliği onu hemen ele veriyordu.
Zira baş koyduğu yol sevda yoluydu,
Bu yolda yolcu olmanın zorlukları vardı.

Fiskaya'dan çığiyam yuhari,
Yükseli sevdalı gönlümün buhari.
Eskiden parmakla gösterilirdi,
Diyarbekir’linin şeref,namus ve ari.

Tırnaklarımı teker teker çekseler,
Ölümün pençelerinde lime lime etseler,
Dünya nimetlerinin tamamını verseler,
İnsanların tümü üzerime düşmanca yürüseler,
Gam yemem.Yeterki sen küsme bana!

Gamzeli yanaklarında, kurarım otağımı.
Aşkın eyvanına sererim sevda yatağımı.
Katılırsam günün birinde sevda maratonuna,
Büyük bir hayranlıkla temaşa ederler atağımı.

Gamzeli yanaklarında, açılır en güzel güller.

Ey yar,
İsterim ki, seni seven gönlüm aşkınla dolsun!
Goncalarımın dikenleri daha açmadan solsun!
Yaşanmış sevdaların içinde,
En manidar sevda bizim sevdamız olsun!

Sevildiğinin, özlendiğinin,
Yollarının gözlendiğinin,
Sabır ve metanetle beklendiğinin,
Vicdan ve merhametini kaybetmiş,
Niçin yaratıldığının, farkında değilsin!

Ey sevgili,
Yaşarken alıştır kendini sevdiklerinin yokluğuna!
Sen sen ol güvenme hiçbir zaman karnın tokluğuna!
Varını yoğunu alır bir anda elinden,
Sahip olduğun dünya nimetlerinin bakma çokluğuna!

Ey sevgili, yerinde olsaydım,
Düşünmeden verirdim varımı yoğumu
Gamzeli yanaklarından dökülen gülücüklerden
Mahrum kalmamak için.
Mutlulukların en alasıdır onu uzaktan da olsa
Temaşa etmek