İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Amelin iyi değilse mezarda halin nice olur!
Envai türlü mahlukatlara mekan olur yem olur!
Bağır bağırabildiğin kadar belki sesin duyulur!
Bir damla su verenin olmaz toprağın kurur!

Seviyorum dediklerin biraz sonra teker teker ayrılır!

Sevilmeden sevmenin acısını,
Yarine susamışlığın özlemini
Sevgilinin hor ve hakir görmesinin sıkıntısını,
Hep anahtarla kapıyı açmanın ızdırabını bilirmisin?
Bilemezsin,çünkü sen bunları hiç yaşamadın.

Gonca oldun daima, dalında açmadın!
Sevgi oldun, kimselerle paylaşmadın!
Coşkun akan su oldun, ama susuzluğumu gidermedin!
Daha ne yüzle çıkıyorsun karşıma?

Balta girmemiş orman oldun, kimseyi barındırmadın!

Çile menekşeleri oldun, sana bakan gözlerimde,
Ben duruyorum ama, sen durmuyorsun sözünde,
Sadece bir tek sen varsın, hor görülen gönlümde,
Silinmedi ismin hiçbir zaman, bu saf yüreğimde.

Bir türlü çıkmıyorsun,geceleri düşümden,

Dalgalanır gönlümde sevdanın bayrağı,
Yağar sevdalı başıma seherlerde kırağı.
Sevda şerbetini kana kana içmeyenlerin,
Hazana uğrar her baharda gönül bağı.

Dalgalanır gönlümde aşkın sancağı,

Kurmuşlar darağacını, sanki asacaklar beni!
Bizim suçumuz yok, zalim hakim kırmış kalemi!
Üzülüyorum, duyamadığım için şefkatli sesini,
Beni benden alır, yare olan ayrılığın özlemi!

Olur olmaz yerlerde sana seviyorum demekten,
Dilim damağım kurudu.
Sana giden güllü dikenli yolları arşınlamaktan.
Ayak topuklarım çatlayıp nasır bağladı.

Sana sevdamı anlatan mektupları yazmaktan

Eridim bittim, azar azar,
Arzuhalci halim ahvalim yazar.
Tam işlerimi rayına oturttum derken,
Zalim felek dayalı düzenimi bozar.

Eridim bittim, gün be gün,

EY DELAL
Ey güzel!
Tı gula malamıne,
Sen evimin gülüsün!
Tı roniya çavamıne.
Sen gözümün ferisin!

Ey kıymetli insan,
Taşlaşan kalbini yufkalaştırmaya çalış!
Bırak hayasızca gülmeyi,biraz da ağlamaya alış!
İstesen de istemesen de er veya geç kapın çalınacak,
Zira kimseye nasip olmadı ve de olmayacak burada kalış.