İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yazıyım,
Yarin mevsimlerinde yazıyım,
Umurumda değil hiçbir yazı,
Yarin sevdasında alın yazıyım.

Yanayım,

Kadınım,
Sen, nabzımın düzenli atışı,
Sen, ,gözlerimin ferli bakışı,
Sen, soframın en lezzetli aşı,
Ve sen, umutlarımın dört nala şahlanışısın.

Kendimi bildim bileli, kazandım her şeyimi helal,
Haksızlıkların karşısında celallendim olmadım lal.
Ne zaman bir mazlum görsem,
Kesilirim iştahtan perişan olur bendeki hal ve ahval.

Kendimi bildim bileli, yüreğimde ağırladım insanları,

Bir taşla vurdum iki kuş.
Gel benimle aşkı konuş.
Bu gözler seni gördü göreli,
Yufka yüreğim oldu tuş.

Mendilim kenarı nakış,

En şiddetli şimşekler bile korkutmadı,
Haşin bakışların kadar,
En dehşetli zelzeleler bile sallamadı,
Kapımı çarpıp gidişin kadar.
En yağlı kurşunlar bile yaralamadı,
Son cümlendeki sözlerin kadar,

İncir ağacını diktiler gönül ocağıma,
Düştüm acımasız feleğin kucağına.
Adın yazmış kader sevda sancağına,
Baykuşlar tünese de mutlu barınağıma.

Söz anlamaz oldu çapkın gönlüm,

İçin!
Oturun sevda meclisinde, kana kana sevda sularını için,
Sevda abidesi Ferhat dağları deldi Şirin için.
24 / Ağustos/ 2024

İyi veya kötü,güzel veya çirkin koydum bu yola serimi,
Bu sevdanın aşk işlemeli mendiliyle,sildim seni kokan terimi,
Çıksınlar sevdanın aşk meydanına! Görsünler sana olan cevherimi,
Sevda ateşiyle çıglıklarını içime gömerek, dağladım derimi.

Seni sende gizleyen kale gibi bir yürek var,bu kesin

Tuttum pamuğumsu nazik ellerinden,
Baktım sevgimizi gizleyen gözlerine,
Bal akıyordu sanki o gatlı dilinden
Bayramları o an yaşadım bana seni seviyorum deyişinden.

Evimde ışıklara gerek yok zira sen ışıldıyorsun,

Ne mehtaplı geceler ferahlatır beni,
Ne de zemheri soğukları hareretimi dindirir.
Ne bahar mevsimin güzelliği şevklendirir beni,
Ne de en usta komediyenler beni güldürür.
İlle de sen ille de sen.