İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey gönül
Sana diyeceklerim var
Giydirme aşkın gömleğini ne geniş ne dar
Çıkacaksan benimle sevda yoluna
Olmalısın dört dörtlük candan bir yar

Ey gönül, arsız olma, ağla kendi haline!
Kin ve nefretle dolma,sahip ol diline!
Seherlerde aç ellerini yüce Allaha!
Seni cehennemlik eden günahların belki siline.

Ey gönül, hayasızca gülme,ince ele sık doku!

EY DELAL EY GÜZEL
Tı gula malamıne, Sen evimin gülüsü
Tı roniya çavamıne. Sen gözümün ferisin.
Be te be te nıkanım, Ben sensiz ben sensiz yapamam
Tı huna dılımıne. Sen kalbimin kanısın.

Ey sevgili,
Yaşarken alıştır kendini sevdiklerinin yokluğuna!
Sen sen ol güvenme hiçbir zaman karnın tokluğuna!
Varını yoğunu alır bir anda elinden,
Sahip olduğun dünya nimetlerinin bakma çokluğuna!

Ey sevgili, yerinde olsaydım,
Düşünmeden verirdim varımı yoğumu
Gamzeli yanaklarından dökülen gülücüklerden
Mahrum kalmamak için.
Mutlulukların en alasıdır onu uzaktan da olsa
Temaşa etmek

Ey yar,
Özümü özüme küstürdüler,
Gönül ışıklarımı söndürdüler.
Meclislerde saygın bir sevdalıyken,
Beni Mecnunlara döndürdüler.

Ey yanakları gamzeli yar,
Gönül otağımda inşa ettim sevda abideni,
Yokluğunda tarifsiz sancılar kaplar bedeni.
Yerin göğün sahibi şanı yüce olan Allah çok sever,
Karanlık gecelerde huşu ile ibadet edeni,

Eyvah!
Kalmışım yar ile nar arasında!
Gönülden vurulmuşam,
Sevdalı gözlerinin karasına!
Sevdamı yüklemişim,
Aşkın darasına!

Gözlerin ağlamayı unutmuş,olmuş yüreğin sanki taş,
Koymuşum yoluna canı gönülden bu can ve bu baş,
Ölürsem sen buralarda yokken,ortalıkta kalır naaşım,
Beni sana müptela eden,sevda imzasını andıran oldu kaş.

Güzelliğin,narinliğin çeker gözlerime derin bir uyku,

Ey gamzeli yanaklarına meftun olduğum güzel,
Ben yaşadıkça istemem değsin sana namehrem el
Dağıt kestane rengi uzun saçlarını gerdan yaylasına,
Yaşamanın efsunlu kokusunu bana getirsin esen yel.

Ey kiraz dudaklarına meftun olduğum güzel,