İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yaratılmıştır insan ahsenel takvimde.
Taşıyamadığı zaman kendini düşürür esfelesafiline.
Canlı mahlukatın en şereflisi odur
Şayet niçin yaradıldığının bilip de kul olduğunda!

Her şey onun emrine musahhar edilmiş!

Gül tenimsi kokun sinmişti odama,
Kokladıkça benziyordum kara sevdalıya.
Tam sevdiğime kavuştum derken,
Zalimin biri götürdü beni karanlık odaya.

Bir saç telin düşmüştü göğsüme,

Gamzeli yanaklarına oldum iptila,
Seven görmek ister sevdiğini illa.
Yaradan seni özenerek yaratmış,
Gönlüm unutamıyor seni hala.

Kiraz dudaklarına kondurdum öpücük,

Oturdum divanda,
Bal yedim sahanda,
Acep halim ne olur?
O yar ağlayanda.

Düşündüm yatmadım,

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Ölüm yokluk ve hiçlik değil,
Fani dünyadan ebediyete sevkiyattır,
Bu dünya tarlasının hasadıdır.
Ölümden korkmuyorum.Çünkü,
Haram yemedim, kimseyi arkadan vurmadım.

Ben helal süt ile emzirilmişim diyorsun
Zalim ve gaddar olmak neyin nesi
Ben kamil imana sahibim diyorsun
Vaaz ettiklerini yaşamamak neyin nesi
Sırat köprüsünden geçmek var diyorsun
Namertlerin köprüsünden geçmek neyin nesi

Öğretti o yar bana şerefi arı
Oldum en has balı yapan arı
Aşkın hararetiyle yandığımda
Getirir bana en temiz karı

Öğretti o yar bana sağımı solumu

Kızgın kum çölünde, yönünü kaybetmiş seyyah misali,
Bıraktın beni sefil ve çaresiz.
Hangi yönden estiği belli olmayan yel misali,
Şaşırıp kaldım oldum kıblesiz.

Kabuslu geceleri hiç bitmeyen iflas etmiş tüccar misali,

Kuşlar,rengarenk gül bahçeleri içinde,cıvıl cıvıl ötmeli!
Ağaçlardaki yapraklar yemyeşil,çeşit çeşit olmalı!
Daima insanlar birbirine olumlu yönde yaklaşmalı!
Buz gibi sular,çevremizde şarıl şarıl bahçelere akmalı!

Uçsun özgürlük güvercinleri masmavi gökyüzünde!

Fakirler acından uyuyamazken,
Yetimler başlarının sıvazlanmasını beklerken,
Ağlamaktan gözlerin feri azalırken,
Dizlerden takat çekilirken,
İnsan gibi insanlar inim inim inlerken,
İnsanlık günah bataklığında boğulurken,