İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Hayatımın hazan mevsimi
Dökülüyor bir-bir yapraklar,
Yokluyorum sık-sık nefsimi,
Çağırıyor sinesine topraklar.

Duymuyor artık hiç kimse sesimi,

Nedir ki, Ömür dediğin,
Bir pınar misali şarıl şarıl akıp gitmiyor mu?
Nedir ki, mert ve babayiğit dediğin,
Kalleşçe arkadan vurulmuyor mu?

Nedir ki, güzellik dediğin,

Şeytanın kapısında olmayalım uşak!
Nefsimizin beline bağlamayalım kuşak!
İnsanı aziz eden aklımızı alalım başımıza,
Yüreğinde sevgi olanlara açalım kucak.

Şeytandan kaçabildiğimiz kadar kaçalım!

Susmamalı minarelerde ezanlar!
İflah olmaz başkasının kuyusunu kazanlar!
Er veya geç belasını bulacak!
Buldukça birbirinden güzel nimetleri azanlar!

Okunmalı ihlas ile her daim kuranlar!

Yine uyku girmedi gözlerime bu gece,
Gönlüme nakşetti yar,sevdasını hece, hece.
Bilmecelerden çözülmesi en zor olanıdır,
Sevda kitabındaki aşkı tarif eden bilmece.

Yine geçmedi kursağımdan bir lokma,

Allah'ın bir adı da Hay.
Düşün taşın kırdığın gönülleri say!
Sen sen ol durma çalış çabala!
Dinimizin güzelliklerini yay!

Allah'ın bir adı da Şafii.

Yıkma, kendi bendini!
Boz, şeytanın fendini!
Çalış çabala terbiye et!
Daima, kendi kendini!

Uyma, zalim nefsine!

Okuduğunu anlamadığından,
Anladığını yaşamadığından,
Gönüllere giremediğinden,
Haberin var mı?

Muhammedi gülleri deremediğnden

Sıkılıyorum hem de çok,
Ruhum bedenimden çekiliyor sanki.
İki ayağı, iki eli, iki gözü, olan her insan,
Bana göre insan değil.
Zahiren insan görünümünde ama batında ise,
Çok vahşi bir canavar.

Arkadaşım oldu boynu bükükler
Sevda hamalı taşır envai türlü yükler
Sevdalıların aşk meclisinde
Konuşur kıssadan hisse büyükler

Arkadaşım oldu dolambaçlı yollar