İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sevmeyi bilen yüreğime keşke döküleydi kezzap,
Zira sevdan çektirdi bana azap üstüne azap.
Genç ve delikanlı yüreğim eridi bitti oldu harap,
Aşkın kızgın kum çölünde gördüm ha bire serap.
Keşke sana sevdalanmasaydı bu yufka yüreğim,

Yüklüyorum sana olan duygularımı sevda kervanına,
Aşkını yazıyorum konakladığım hanın duvarlarına.
Hayalinle şirin uykuların en şirinine dalarken,
Gül kokun buluşuyor gönlümün kuş tüyü yatağına .

Alıyorum hatıralarımı yanıma uzaklaşırken özümden,

Kim ne derse desin insanlık hüsranda,
Kaybetmiş insanlar insanlıklarını maddiyatla,
Silkelenip kendilerine gelmeleri gerekir,
Batmışlar boğazlarına kadar bulanık sularda.

Mutluluk ve huzur her zaman zenginlikte bulunmaz!

Nedir ki, Ömür dediğin,
Bir pınar misali şarıl şarıl akıp gitmiyor mu?
Nedir ki, mert ve babayiğit dediğin,
Kalleşçe arkadan vurulmuyor mu?

Nedir ki, güzellik dediğin,

Hayatımın hazan mevsimi
Dökülüyor bir-bir yapraklar,
Yokluyorum sık-sık nefsimi,
Çağırıyor sinesine topraklar.

Duymuyor artık hiç kimse sesimi,

Sen, aşkın gergefinde nakkaşların nakkaşı,
Sen, sevda sofrasında helal aşların aşı,
Sen, bir aşığın en manidar özlem dolu bakışı,
Ve sen coşkun akan berrak pınarların akışısın.

Sen, sevdalılar meclisinin en tatlısı, en hoşu,

Seni sana sormaktan, haddinden fazla üzgünüm,
Gamsız geçmiyor ne ayım ne de günüm.
Sen gibi birine sevdalanır sevdalanmaz,
Konuşulur oldu sevda meclislerinde şan ve ünüm.

Şeytanın kapısında olmayalım uşak!
Nefsimizin beline bağlamayalım kuşak!
İnsanı aziz eden aklımızı alalım başımıza,
Yüreğinde sevgi olanlara açalım kucak.

Şeytandan kaçabildiğimiz kadar kaçalım!

Susmamalı minarelerde ezanlar!
İflah olmaz başkasının kuyusunu kazanlar!
Er veya geç belasını bulacak!
Buldukça birbirinden güzel nimetleri azanlar!

Okunmalı ihlas ile her daim kuranlar!

Ahhh yar,
Kurulmuş gönlüme sımsıcak otağın,
Yazın temmuzunda bile karlıdır dağın.
Beklerim sabır ve metanetle visalini,
Tükendi sabrım çekemem artık firağın.