İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen, sıkıldığımda derinden çektiğim ahtasın
Sen, duygulandığımda gözlerimden akan yaştasın
Sen, ahde vefayı düstur edinen sevgilinin aşındasın
Ve sen, dost edindiklerimin en başındasın

Sen, uykusuz gecelerde çektiğim ya sabırdasın

Menzil almış akranlarım yaşıyorlar visali!
Ben ise erimiş kalmışım bir mum misali!
Geçmiyor bir türlü bendeki sevdanın hali ve ahvali!
Bana küsen o yarin yoktur bu dünyada emsali!

Diyarıbekir’in sıcağında buz gibi su olup aktım!

Her günün batışında,
Her ayın doğuşunda,
Aklıma gelirsin.
Yıldızların parlaklığında,
Ayın aydınlığında,
Özlem duyarım sana. .

Varlığın gözlerimin ziyası,
Yokluğun ise gönlümün yası.
Senin gibi birini sevmemek,
Olur hayatımın en büyük hatası.

Sen sevda silahımın kabzası,

Baş koy Allah a giden yollardan birine!
Ulaşacaksın er veya geç Rahmanın zaferine!
İhlas doldur karanlıkları aydınlatan fenerine!
Yitirme umudunu kazanan sen olacaksın!

Her şeyi gören Allah, yarattığını asla unutmaz!

Yarimin sevdiği renk sarı,
Kalmadı tarlalarımda darı.
Sevda dağların doruğunda,
Bulmak mümkün daim karı.

Yarimin sevdiği renk ela,

Yarimin sevdiği renk gri,
Aşk yollarında daima ileri.
Mayınlı da olsa sevda yolları,
Yiğitçe geçilir tehlikeli yerleri.

Yarimin sevdiği renk kahverengi,

Yarim takmış ayağına halhal,
Gitme birkaç gece bende kal!
Fırtınalı,tayfunlu havalarda,
Olurum sana en nadide bir sal.

Yarim takmış burnuna hızma,

Yarim takmış göğsüne çatal iğne,
Versinler seveni sevdiğine.
Sevda yolunda menzil aldıkça,
Aşkın şekerlerini şevkle çiğne.

Yarim takmış koluna bilezik,

Yardan yana bir nar düştü seven gönlüme!
Hiçbir gül benzemez can suyunu verdiğim gülüme!
Hayrandır herkes seherlerde yanık öten bülbülüme!
Saraylar yaptırdım sevildiğini bilmeyen kara gözlüme!

Bırakmadı bende o yar ne mecal ne de takat!