İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yürüyorsan eğer menzile doğru ağır ağır,
Bir his der ki sana bağırabildiğin kadar bağır.
Kim bu fani dünyada mutlu olmak isterse,
Az konuşup çok susmalı bazen de olmalı sağır.

Seviyorsan birini canı gönülden,

Yine sevdalı yufka gönlüm, efkarlandı.
Yüreğimdeki ayazlar artıkça arttı.
Vuslatın olamayacağını anlayınca,
Varlığımın her zerresi, yari andıkça andı.

Yine sevdalı bedenimin, nabzı düzensizleşti,

Bugün benim yirminci evlilik yıldönümüm,
Gidiyor gençliğim,biraz daha yaklaşıyor ölümüm.
Başımı kaldırmamam gerekir secdeden,
Zira hasat üstüne hasat veriyor her dönümüm.

Eli kolu sağlam nur topu gibi beş çocuğum var,

Gözlerin rengi orman yeşili,
Yare giden yollar taş döşeli.
Gönül postacım gelmez oldu,
Yar sevdana düştüm düşeli.

Gülüşün gül misali gamzeli,

İnsan gibi insan olmayanlara,
İman ile dolmayanlara,
Riyakarlık yapanlara,
Fani dünyaya tapanlara,
Çocuklarına haram lokma yedirenlere,
Yok saygım ve de olmayacak!

Poyrazlar bana doğru eserse,
Bu can bu tene küserse,
Art niyetliler sevdiklerimi üzerse,
Dost bildiklerim beni süzerse,
Yollarım girer çıkmazlara,
Halim ahvalim yaman olur.

Taşıyamıyorum artık bu kadar dert yükünü.
Görmezsem yaşıyamam her gün yüzünü.
Duymazsam sesini geçmez bu gönlümün hüzünü.
Getir de ver içeyim artık kana kana tahammül suyunu!

İçimde bir sıkıntı var ulu dağların sisi gibi.

Sen, dağlar gibi zalim ve acımasız,
Sen, okyanuslar gibi derin ve uçsuz bucaksız,
Sen, taş kalpli, vicdanını yitirmiş, merhametsiz,
Ve sen, şükretmeyi unutmuş, sofrası bereketsiz.

Sen,duyguları iflas etmiş,yüreksiz,

Zalim nefis için albenisi güzeldir bu fani dünyanın,
Bunu iyi bil ki,aldanırsan,kaybedersin ahiretin.
Nefse hoş gelen hemen-hemen her şey,
Kaybettirir sana ebediyet vadeden cennetin.

Her şeyin en mükemmeli orada,

Etme bulma dünyasıdır bu dünya!
Başkalari ağlarken sen hep gül oyna!
Seni perişan gösteriyor kenarı kırık ayna!
Zaman aynı zaman güvenme kötü insana!

Zaman aynı zaman kötü olan insan!