İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Hasret nedir ki, yar yokluğunun yanında?
Bunu ancak yaşayan bilir!
Gurbet nedir ki, yar gözlerimin önünde olmadığında!
Bunu ancak yürekten seven gözler bilir!
En acı gurbetler yarin yokluğunda yaşanır!
Sevgi pınarı olur, didelerden sevgi akar!

Sevda oyununda attım zarları, hep geldi dubara,
Çok üzgünüm,zira bir sevdamı daha verdim kumara.
İğneyle kuy kazar misali, olgunlaştırdığım sevdayı,
Uğtattı zalimin biri fidanlarımı budarken dumura.

Dua ederdim daim, aşkımız gelmesin nazara,

Toydur,
Sevdiğini yarı yolda koyan toydur,
Her sevdalı için en muhteşem arzu,
Kırk gün kırk gece çalınan toydur.

Dinle!

Her daim doğru olanı yapmak gerek,
Farkında olmadan bitti ömür miadı kaldı çeyrek.
Oniki metre patıska bez ile bir karanlık çukur bekliyor bizi,
Esiyor gençlik meltemleri artık çok seyrek,

Her daim, dürüstlüğü elden bırakmamak lazım!

Hısımlarım olmuş hasım.
Delinmiş su içtiğim tasım.
Kendimi bildim bileli,
Bitmiyor bir türlü yasım.

Hısımlarım olmuş çıngıraklı yılan.

Ich habe Angst mehr vor den allen Menschen
Ich kann nicht meine Gefühle herrschen
Keinen Lust habe ich mehr zu leben,
Ein Gefühl sagt mir Wunschfeur zu löschen.

Das ist nicht mein Schiksal, Jemand hat den Schuld

İğreniyorum insan görünümlü canavarlardan
Bazıları öylesine alçalmış ki farkı yok davarlardan
Mecbur olmazsam vallahi çıkmam evimden
Zira çok korkar oldum gölgesi olmayan duvarlardan

İğreniyorum sağ gösterip sol vuranlardan

Gel! bükük boynumu sevgiyle sıvazla!
Bilirsin aram iyi değil zemheri ve ayazla.
Sevdanın ince hastalığına yakalanan,
Şükredip yetinmeli sevda sofrasında azla!

Saklarsın diye sırrımı, aldım seni içeri.
Sen ise sapladın yüreğime en ağılı hançeri.
Gönül kapımı ardına dek açtım sana ama,
Sen ettin beni gurbet ellerinde sevda naçarı.

Saklarsın diye sırrımı, ettim seni gönül otağıma konuk,

Gündüz güneşi, gece ayı, sonra da seni seyrettim.
Senin ikisinden de daha güzel olduğunu, fark ettim.
Ay yüzlü güneş gözlü yar için dostlarımı, terk ettim.
Düşmanlarımı bile varlığın için, dost zannettim.

Yıldızlar, güzelliğinin karşısında yanıp, sönüyordu.