İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Nasıl ki bir insan özlem ile dolduğu zaman,
Akıyorsa gözünden yaşlar ister istemez.
Nasıl ki bir insan yeni sevdiği ve sevildiği an,
Duramıyorsa yerinde ister istemez,
İşte bende o anı yaşıyorum.

İstersen gönül hanesinde darağacını kur!
Yeter ki melül melül masum bakma!
İstersen muhacir et yad ellere sür!
Yeter ki gülümden başka gül yakana takma!

İstersen aşkın çöllerinde bırak aç susuz!

Aşkın yağmurlarıyla sırılsıklam olmak,
Nadide sevdan ile iliklerime kadar dolmak,
Muhammedi gül ağacında, dikenleri yolmak istiyorum!
Hediye ettiğin, sevda işlemeli mendili sol tarafıma takmak,
Sevda yolcusu olmayanların gözüne, şimşek gibi çakmak,
Senden başkasını görmeyen, mahmur gözlerle sadece sana bakmak istiyorum!

Kabuslu geceler uyutmuyor
Sevdalı gözlerim mahmur
Bülbüllerim artık şakımıyor
Daha çok su isteyecek bu hamur

Saatin durmuş sanki akrep yelkovanı

Kadın vardır, ağzından hep bal dökülür,
Hayat arkadaşını, her halukarda güldürür,
Kadın vardır, mevsimlerden hep baharı yaşatır,
Zemheri ayında, temmuz güneşi gibi ısıtır.

Kadın da vardır, insanı yaşarken öldürür,

Gel! bükük boynumu sevgiyle sıvazla!
Bilirsin aram iyi değil zemheri ve ayazla.
Sevdanın ince hastalığına yakalanan,
Şükredip yetinmeli sevda sofrasında azla!

Toydur,
Sevdiğini yarı yolda koyan toydur,
Her sevdalı için en muhteşem arzu,
Kırk gün kırk gece çalınan toydur.

Dinle!

Yalnızlığımı, sensiz geçen geceler ile paylaştım.
Mecnun misali, bu sevda için, çok çöller aştım.
Yedi veren gül oldum, etrafıma kokular saçtım.
Çok sevdalar gördüm, yalnız senin sevdana bulaştım.

Sevdan hatırı için, aşk zehirini doldur ver çekinmeden içerim.

Hasret nedir ki, yar yokluğunun yanında?
Bunu ancak yaşayan bilir!
Gurbet nedir ki, yar gözlerimin önünde olmadığında!
Bunu ancak yürekten seven gözler bilir!
En acı gurbetler yarin yokluğunda yaşanır!
Sevgi pınarı olur, didelerden sevgi akar!

Dinmedi bu sızı iyileşmedi bu yara,
Damlıyor yaramın kanı bembeyaz kara,
Bu gönül düşecek mi hep böyle zara
Allah aşkina bulun iyileşmeyen yarama bir şifa.

Gönül yaraları hep böylemi olmalı?