İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili oğlum,
Bir vasiyetim var sana,
Sakın ha sakın üç maymunu oynama.
Tertemiz berrak su gibi ol, hemen kaynama.
Gez, gör, dolaş, tanış insan gibi insanlarla,
Değersiz basit ateşlerde nazik bedenini yandırma.

Ey sevgili yar,
Sevdamı görme hor ve hakir,
Aşk ve şevkle seven olur zakir.
Yüce mevlanın indinde çok kıymetlidir,
Haline şükredip sabreden fakir.

Ey yar,
Konuş benimle tatlı tatlı!
Kalmasın aramızda gizli saklı.
Sevilen ne yaparsa yapsın!
Olur her daim pür haklı.

Sakız etti beni düşmez oldum ağzından,
Satlığa çıkardım bana asi olan hoppa gönlümü.
Kuruttum soldurdum gönlümün güllerini,
Yüreğime tuz biber döktü giderayak,
Çıkarıp atmak istedim bu bedenimden,
Gücüm yetmedi sevdalıları yardıma çağırdım.

Ben insanım diyende, olmalı vefa!
Etmemeli kimseye eziyet ve cefa!
Dostları acından uyuyamaz iken,
Sürmemeli nimetler içinde sefa!

Ben insanım diyende, olmalı basiret!

İnsanlarda kalmamış güven
Artıkça artıyor birbirini sövüp döven
Her geçen gün azalıyor
Allah rızası için birbirini öven

İnsanlarda kalmamış sadaket

İğreniyorum insan görünümlü canavarlardan
Bazıları öylesine alçalmış ki farkı yok davarlardan
Mecbur olmazsam vallahi çıkmam evimden
Zira çok korkar oldum gölgesi olmayan duvarlardan

İğreniyorum sağ gösterip sol vuranlardan

Ceylanımsı bakışların,
Gamzeli gülüşlerin,
Aşkıma ilham veriyor.
Bensiz söylenişlerin,
Bana olan küskünlüğün,
Yaşama şevkimi alıyor.

Bir bahar yeter bana
Yaşamak istemem ikinci baharları
Zira çok çektim felekten yana
Şevk mürekkebim tükendi yazmaktan satırları
“Aşık isen bir gül yeter koklamaya “demişler
Bir gül yeter bana

İmanı kamil insan, hazırlar kendine azık,
Aksi takdirde kendi kendine eder haddinden fazla yazık
Helal alın teriyle çalışıp çabalamazsa,
Cehennem zebanilerine olur sanık.

İmanı kamil insan, korkar gerektiği gibi Allahtan,