İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Doğum günümde verdiğin gülü,
Gözyaşımla suladım solmasın diye.
Üzgün gördüm, sana benzeyen kafesteki bülbülü,
Teselli ettim eskisi gibi şakısın diye.

Gözlerindeki sevda dudağındaki tebessüm,

Haşin ve celali bakışların,
Sokar gönlümü aşkın mahpushanesine,
Hasta bu gönlümü sensiz yatırdılar,
Bir türlü anlatamadığım sevda hastanesine.

Kınalı ellerin,yufka yüreğin,titreyen sesin,

Sevda yollarında olmuşum seyyah
Yar aşkı çektirdi bana ah üstüne ah
Aşkın pazarında mahir bir tüccar idim,
Ama sevdalılar etmedi benden bir siftah

Sevda yollarında olmuşum kılavuz

Çektirir sevene yarin nadide sevdası,
Giderse yar viran olur gönül odası.
Beyazlar içinde karalara bürünür,
Mihnetsiz çekilir her an yar kadası.

Dolaştırır yad elleri yarin gözleri,

Sevgili öğrenciler,
Siz velinimetsiniz.
Siz gönüllere rahmetsiniz.
Ve siz paylaşıldıkça çoğalan,
Paha biçilmeyen ganimetsiniz.

Gönül kapını çalan varsa hemen al içeri!
Geçen günler ne yapsan da gelmez geri!
Geri kalma dostlarından git her daim ileri!
Değiştiremezsin devir ye kürküm ye devri!

Gönülde varsa seni tanıyan, seni bilen biri,

Vardır elbette sevmenin de şartları,
Çıkacak bir gün günahların kartları.
Görüldüğünde gıpta ile temaşa edilecek,
Allah’tan korkanların dünyadaki artıları.

Vardır elbette nefret etmenin de sebebi,

Allah aşkına
Celali bakışlarınla vurma yeter
Sevda kaleminle çok iğneleme
Dayanacak hal mi bıraktın?
Yaktıkça yaktın!
Sana olan en saf duygularımı

Üzülüyorum anne!
Aynı anne babadan olan kardeşlerin,
Birbirlerini sevmemelerine,
Muhabbet yerine husumet beslemelerine,
Hatta bu üç günlük fani dünyada birbirlerini öldürmelerine,
Üzülüyorum anne!

Gamzeli yanaklarından dökülen gülücüklerle,
İnsanı çöllere salan sevdalı kara gözlerinle,
Kirazımsı mosmor dudaklarınla,
Sevda kırlarında ceylanımsı yürüyüşünle,
Vur yarala beni!