İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen sadece kendini düşünen çok bencil birisin.
İstiyorsun ki her daim gönlün sevilsin.
Bırakmadın saçlarını seher meltemlerine,
Bir o yana bir bu yana sevdayla savrulsun.

Sen sadece kendini düşünen taş kalpli birisin,

Kilitlenmiş artık gönül sandığım,
Ekmeğimi aşkın suyuna bandığım,
Yapmacık gülücüklerine kandığım,
Aldattın beni yine ilk göz ağrım.

Bana kendi elimle mezarımı kazdıran,

Durmuş yar karşımda eli kamalı,
Giyinmiş dar eteği deseni damalı.
Bakışlarıyla etti beni aşk hamalı,
Yorganım var, üç beş yamalı.

Takınmış o yar koluna gümüş bilezik,

Ne geceler geceliğini yapıyor,
Ne de gündüzler.
Ne seven gerekeni yapıyor,
Ne de sevilen.
Ne seviyorum demekle oluyor
Ne de sevilen sevildiğini bilip yetinmekle.

Sayılı günlerimiz son bulmadan
Azrail ansızın kapımızı çalmadan,
Dünya malı kalbimize taht kurmadan,
Şeytanın kör atına binmeden,
Arınıp arlanarak,tövbekar olalım.

Arkadaş dedim, bastım seni bağrıma,
Vefasızlığın çok gidiyor ağrıma.
Görmeseydim birkaç gün yüzünü,
Taş bağlardım bu çilekeş bağrıma.

Arkadaş dedim, açtım bağrımı sana,

Arşınlıyorum sana giden yolları aheste aheste
Sevda güvercinim sensiz durmaz bir an kafeste
Sıkıntıların her türlüsüne gebe olan geceler
Aşkın en nadidesini doğuracak bir nefeste

Arşınlıyorum sana giden yolları pür dikkatli

Kalem tutan ellerim titriyor,
Artık seni sana yazamıyorum.
Seni gören gözlerimin feri azalıyor,
Artık sevdamı gözlerinde göremiyorum.

Seni çarpan yüreğim çabuk yoruluyor,

Hoştur yarimin huyu,
Soğuktur içilmez suyu.
Kayadandır avlusu,
Kazılmaz hiç bir kuyu.

Nuranidir yarimin yüzü,

Konuşursa o yar benle aheste aheste,
Tutsak olur sevdalı gönül kuşum kafeste.
Yakından görmek isterse o nazlı yar beni,
Bağlasalarda durmam ulaşırım ilk nefeste

Tutarsa o yar nasırlı ellerimden nazlı nazlı,