İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İnsan gibi insan olmayanlara,
İman ile dolmayanlara,
Riyakarlık yapanlara,
Fani dünyaya tapanlara,
Çocuklarına haram lokma yedirenlere,
Yok saygım ve de olmayacak!

Poyrazlar bana doğru eserse,
Bu can bu tene küserse,
Art niyetliler sevdiklerimi üzerse,
Dost bildiklerim beni süzerse,
Yollarım girer çıkmazlara,
Halim ahvalim yaman olur.

Taşıyamıyorum artık bu kadar dert yükünü.
Görmezsem yaşıyamam her gün yüzünü.
Duymazsam sesini geçmez bu gönlümün hüzünü.
Getir de ver içeyim artık kana kana tahammül suyunu!

İçimde bir sıkıntı var ulu dağların sisi gibi.

Sen, dağlar gibi zalim ve acımasız,
Sen, okyanuslar gibi derin ve uçsuz bucaksız,
Sen, taş kalpli, vicdanını yitirmiş, merhametsiz,
Ve sen, şükretmeyi unutmuş, sofrası bereketsiz.

Sen,duyguları iflas etmiş,yüreksiz,

Zalim nefis için albenisi güzeldir bu fani dünyanın,
Bunu iyi bil ki,aldanırsan,kaybedersin ahiretin.
Nefse hoş gelen hemen-hemen her şey,
Kaybettirir sana ebediyet vadeden cennetin.

Her şeyin en mükemmeli orada,

Etme bulma dünyasıdır bu dünya!
Başkalari ağlarken sen hep gül oyna!
Seni perişan gösteriyor kenarı kırık ayna!
Zaman aynı zaman güvenme kötü insana!

Zaman aynı zaman kötü olan insan!

Ey oğul!
İnsan gibi insan olan zatları
Yüreğinde ağırla!
Tok yatarken açları düşün her daim!
Bilirsin
Her şeye kadir olan Allah,

Ey sevgili oğlum,
Bir vasiyetim var sana,
Sakın ha sakın üç maymunu oynama.
Tertemiz berrak su gibi ol, hemen kaynama.
Gez, gör, dolaş, tanış insan gibi insanlarla,
Değersiz basit ateşlerde nazik bedenini yandırma.

Ey sevgili yar,
Sevdamı görme hor ve hakir,
Aşk ve şevkle seven olur zakir.
Yüce mevlanın indinde çok kıymetlidir,
Haline şükredip sabreden fakir.

Ey yar,
Konuş benimle tatlı tatlı!
Kalmasın aramızda gizli saklı.
Sevilen ne yaparsa yapsın!
Olur her daim pür haklı.