İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İğreniyorum insan görünümlü canavarlardan
Bazıları öylesine alçalmış ki farkı yok davarlardan
Mecbur olmazsam vallahi çıkmam evimden
Zira çok korkar oldum gölgesi olmayan duvarlardan

İğreniyorum sağ gösterip sol vuranlardan

Ceylanımsı bakışların,
Gamzeli gülüşlerin,
Aşkıma ilham veriyor.
Bensiz söylenişlerin,
Bana olan küskünlüğün,
Yaşama şevkimi alıyor.

Nasıl ki bir insan özlem ile dolduğu zaman,
Akıyorsa gözünden yaşlar ister istemez.
Nasıl ki bir insan yeni sevdiği ve sevildiği an,
Duramıyorsa yerinde ister istemez,
İşte bende o anı yaşıyorum.

İstersen gönül hanesinde darağacını kur!
Yeter ki melül melül masum bakma!
İstersen muhacir et yad ellere sür!
Yeter ki gülümden başka gül yakana takma!

İstersen aşkın çöllerinde bırak aç susuz!

İnsanlarda kalmamış güven
Artıkça artıyor birbirini sövüp döven
Her geçen gün azalıyor
Allah rızası için birbirini öven

İnsanlarda kalmamış sadaket

Aşkın yağmurlarıyla sırılsıklam olmak,
Nadide sevdan ile iliklerime kadar dolmak,
Muhammedi gül ağacında, dikenleri yolmak istiyorum!
Hediye ettiğin, sevda işlemeli mendili sol tarafıma takmak,
Sevda yolcusu olmayanların gözüne, şimşek gibi çakmak,
Senden başkasını görmeyen, mahmur gözlerle sadece sana bakmak istiyorum!

Kabuslu geceler uyutmuyor
Sevdalı gözlerim mahmur
Bülbüllerim artık şakımıyor
Daha çok su isteyecek bu hamur

Saatin durmuş sanki akrep yelkovanı

Kadın vardır, ağzından hep bal dökülür,
Hayat arkadaşını, her halukarda güldürür,
Kadın vardır, mevsimlerden hep baharı yaşatır,
Zemheri ayında, temmuz güneşi gibi ısıtır.

Kadın da vardır, insanı yaşarken öldürür,

Dinmedi bu sızı iyileşmedi bu yara,
Damlıyor yaramın kanı bembeyaz kara,
Bu gönül düşecek mi hep böyle zara
Allah aşkina bulun iyileşmeyen yarama bir şifa.

Gönül yaraları hep böylemi olmalı?

Takat mi bıraktın sevgiliye koşacak,
Neşe mi bıraktın sevgiyle çoşacak,
Alıp götürdün neyim varsa vicdansızca,
Ama günün birinde tek tek hesabı sorulacak.

Yaş mı kaldı gözlerimde ağlasın,