İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Doğum günümde verdiğin gülü,
Gözyaşımla suladım solmasın diye.
Üzgün gördüm, sana benzeyen kafesteki bülbülü,
Teselli ettim eskisi gibi şakısın diye.

Gözlerindeki sevda dudağındaki tebessüm,

Sen, sevaplarımın darası,
Sen, sevda sürmesi çekilmiş gözlerin karası,
Sen, gece yarılarında atılan sevda narası,
Sen, dost ile düşman arası,
Ve sen, sevdiğini ölesiye seven sevdalının başlık parasısın.

Haşin ve celali bakışların,
Sokar gönlümü aşkın mahpushanesine,
Hasta bu gönlümü sensiz yatırdılar,
Bir türlü anlatamadığım sevda hastanesine.

Kınalı ellerin,yufka yüreğin,titreyen sesin,

Sevda yollarında olmuşum seyyah
Yar aşkı çektirdi bana ah üstüne ah
Aşkın pazarında mahir bir tüccar idim,
Ama sevdalılar etmedi benden bir siftah

Sevda yollarında olmuşum kılavuz

Çektirir sevene yarin nadide sevdası,
Giderse yar viran olur gönül odası.
Beyazlar içinde karalara bürünür,
Mihnetsiz çekilir her an yar kadası.

Dolaştırır yad elleri yarin gözleri,

Sevgili öğrenciler,
Siz velinimetsiniz.
Siz gönüllere rahmetsiniz.
Ve siz paylaşıldıkça çoğalan,
Paha biçilmeyen ganimetsiniz.

Yol dediğin, muhabbet, sevgi, kardeşlik yolu olmalı!
Gönül dediğin en manidar sevdalar ile dolmalı!
Sevgi duyguları öylesine gönlünde otağ kurmalı ki,
Husumet tohumları daha yeşermeden solmalı!
14/kasım/2012

Saklarsın diye sırrımı, aldım seni içeri.
Sen ise sapladın yüreğime en ağılı hançeri.
Gönül kapımı ardına dek açtım sana ama,
Sen ettin beni gurbet ellerinde sevda naçarı.

Saklarsın diye sırrımı, ettim seni gönül otağıma konuk,

Gündüz güneşi, gece ayı, sonra da seni seyrettim.
Senin ikisinden de daha güzel olduğunu, fark ettim.
Ay yüzlü güneş gözlü yar için dostlarımı, terk ettim.
Düşmanlarımı bile varlığın için, dost zannettim.

Yıldızlar, güzelliğinin karşısında yanıp, sönüyordu.

Sevdanın main tarlasına girdim,
Gönlümü zalimin birine verdim.
Sevgimi halı edip yoluna serdim,
Şaşırmış kalmışım acırım halime.

Sevda tufanı söktü aşk ağacımı,