İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yari gördüm çok üzgün,
Hayattan olmuş bezgin.
Ömrüm geçti yollarında,
Seyyah misali oldum gezgin.

Yari gördüm daim güler,

Kanatlanmış sevda kuşum,
Her uçuşta dökülüyor tüyü.
Gönül ocağıma koymuşum,
Zarar veremez hiç bir büyü.

Sevda kuşum yapmış yuva,

Sevda güvercini ol ama uçma damımdan!
Arzuhalci ol haberdar et onu ahvalimden!
Şeyda bülbülü ol sevdayla şakı seherlerde ha bire!
Aşkın makamı çalınsın sadece sevda kavalından!

Tara kahküllerini geç sevda aynasının karşına!

Dertlerini etmiştim kendime gönül sazım,
Kendini beğenmiş yare geçmiyordu nazım,
Giderayak hediye ettiği kenarı işlemeli mendille,
Silerdim her ağladığımda sevdalı gözyaşım.

Takınmıştı sevda maskesini etmişti beni maşa,

Dur gitme hemen!
Sor halimi, bir türlü iyileşmeyen yaralarımı…
Anlatsana!
Sen otuz beş yıllık arkadaşım,
Sen can ciğer sırdaşım,
Sen iyi ve kötü bir çok anılarımı paylaştığım…

O yarin gözü pek
Cebindeki mendili ipek
Etrafım güzellerle dolsa
O yar olur sevdiğim tek

O yarin derdi tasası

O yarin aşk ve sevdası olur sevene hayat iksiri,
Celali ve haşin bakışların sevenden geçmez tesiri.
Yeter ki tebessümlerini esirgemesin sevilen,
Seven olur canı gönülden sevilenin esiri.

O yarin aşk ve sevdası olur sevene hayat mektebi,

O yarin sevdası eder beni irşad,
Gamzeli yanaklarıyla gönlüm olur şad.
Bir lahzalık yare olan firağım,
Gönül evimde eder envai türlü tahrişad.

O yarin sevdası eder gönül otağımı eder sımsıcak,

Gece gündüzü, gündüz geceyi kovalıyor.
Neşeler üzüntüyü, Üzüntüler neşeyi unutturuyor.
Zenginin fakirden, tokun acdan haberi olmuyor
Gönlüm buna sıkılıyor, uykularım kaçıyor.

İnsanlar arasında olursa, takva dışında üstünlük,
Azalmaz artar ha bire gönüldeki küskünlük.
İflah olmaz, iki yakası da bir araya gelmez!
Dumura uğrarsa aşk ve sevdadaki bütünlük!

İnsanlar arasında olursa, karşılıklı güven,