İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Zihinler allak bullak,
Yürekler ise paramparça.
Yarınlara dair umutlar sürgünde,
İnsani duygular ise küskün,
Gönül tarlaları mahsul vermekten bıkkın,
Çekilmiş sevgi kılıcı ama paslanmış kın.

Kanatlanmış sevda kuşum,
Her uçuşta dökülüyor tüyü.
Gönül ocağıma koymuşum,
Zarar veremez hiç bir büyü.

Sevda kuşum yapmış yuva,

Sevda güvercini ol ama uçma damımdan!
Arzuhalci ol haberdar et onu ahvalimden!
Şeyda bülbülü ol sevdayla şakı seherlerde ha bire!
Aşkın makamı çalınsın sadece sevda kavalından!

Tara kahküllerini geç sevda aynasının karşına!

Dertlerini etmiştim kendime gönül sazım,
Kendini beğenmiş yare geçmiyordu nazım,
Giderayak hediye ettiği kenarı işlemeli mendille,
Silerdim her ağladığımda sevdalı gözyaşım.

Takınmıştı sevda maskesini etmişti beni maşa,

Yari gördüm çok üzgün,
Hayattan olmuş bezgin.
Ömrüm geçti yollarında,
Seyyah misali oldum gezgin.

Yari gördüm daim güler,

Gül,
En güzel güldür Muhammedi gül,
Mutlu etmek istiyorsan beni,
Uzaktan bile olsa, gamzeli yanaklarınla gül.

Dil,

Karagöz,
Her sevdalı olur karagöz.
Bir bakışta çok şey anlatır,
Sevda sürmeli karagöz.

Yana!

Kırmasaydı felek kolum kanadım
Çok konuşulacaktı lakabım adım
Aşkın menziline tam ulaştım derken
Pişman oldum attım geri adım

Almasaydı felek elimden imkanımı

Çıktım sevda dağlarının doruğuna aşkımı ettim beyan
Gaipten bir ses dedi ki bana dayanabildiğin kadar dayan
Hakkını helal etme asla ahrette de iki elin yakasında olsun
Sevda yollarının aşk menzilinde seni yarı yolda koyan

Çıktım sevda dağlarının doruğuna attım en yanık naraları

Eller,
Öpülür şevkle nasırlı eller.
Sevdalanınca her insan,
Mesken olur ona yad eller.

Yaz!