İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sevdamı koydum aşkın yoluna,
Yürüyorum aheste aheste.
Aşkın sancıları girmişse sol koluna,
Sevda güvercini bir garip olur kafeste.

Ömrüm adadım aşkın hatırına,

Bu aşkın mazlumu hep ben oldum
Kederlendim hep tasanla doldum
Yemyeşil bir fidan iken
Yarını olmayan hali yaman oldum

Dağların uçurumunda senin için yol oldum

O güzelim asaletli bakışların değer dünya malına
O tatlı gülüşlerin götürür insanı başka diyarlara
O ceylan yürüyüşün mutluluk aratmaz insana
O mahsun ağlayışın sattırır insana her şeyini pazarda

O sesindeki titreyişin üzer insani günlerce

Kaybettim aydınlıkta yolumu
Göremez oldum sağımı solumu
Genç yaşımda kamburlaştı belim
Bırakmadılar bitirdiler umudumu

Buda mı gelecekti başıma

Meyledersen dünya malına,
Güzel düşünen herkes acır haline!
Aklını başına devşirmezsen,
Acı sirkeyi değiştirirsin balına!

Allah'ın bir adı da Rahman.
İnsan olana gerek kamil iman!
İnsan dost olursa kör şeytan ile,
Şaşırtır kıblesini vermez insana aman!

Allah'ın bir adı da Rahim.

Güldür!
O yar henüz koklanmış güldür.
Bir ricam var felek senden!
Yaşadıkça yarimi sen güldür.

Sancır!

Sen, rahat alıp verdiğim nefestesin.
Sen, som altından yapılmış kafestesin.
Sen, dünya dillerine çevrilmiş güftedesin.
Sen, aşk motifleriyle süslenmiş efsunlu festesin.
Ve sen, ihlaslı bir Abidin itinayla giydiği mestesin.

Ey gözlerimin nuru,
Sen vefalıların vefa abidesi,
Sen nefsin cihadında galibiyet hediyesi,
Sen tarif edilemeyen aşkların anlam ve ifadesi,
Ve sen tarihe mal olmuş sevdaların kutlu neticesisin.

Öyle yaşamalısın ki,
Ölümün herkesi derinden üzmeli,
Yokluğunda varlığın mum ışığında aranmalı.
Öyle yaşamalısın ki,
İnsanlığın insanlara örnek olmalı,
Sevgi pınarları ise seni akmalı.