İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Uğruna seve seve öldüğüm milletimin insanı olmuş asimile
Namusumu teslim ettiklerim bile kalmış şeytandan hamile
Olur olmaz her yerde anlatırım sıkıntılarımı
Ama bir başıma kalırım her daim zerzenişlerim olur nafile

Bu kadar asimile olmamız çok gidiyor ağrıma

Aşkın, çocuksu yufka yüreğimi ikiye ayırdı.
Gizlendi,bu güzel sevdanın karanlığında,
İsmini altın harflerle yazdırdı,
Şah damarımda dolaşan kanın sıcaklığında.

Bu sevdanın tükenmeyen sıkıntılı mutluluğunda,

Arkadaşım oldu kabuslar!
Sevince tesir etmiyor uslar!
Sevenin bilinmezse kıymeti,
Üzülür bunu duyan tüm kuşlar!

Arkadaşım oldu ayaz geceler!

İnsanlıktan nasibini alanlara,
Dikenler içinde gül derenlere,
Allah rızası için birbirlerini sevenlere, aşığım.
Karanlık gecelerde secde edenlere,
Muhabbet için biraraya gelenlere,
Niçin yaradıldığını bilenlere, aşığım.

Aşığınım gel artık tut elimden!
Balların hası dökülsün dilinden!
Veremedin bu sevdanın hakkını,
Muhacir ettin beni aşkın ilinden.

Aşığınım gel artık anlat bana kendini!

Anlatmakla bitmez bendeki mazin
Bozuksa akordu çalmaz aşk sazın
Kim olsaydı benim yerime
Çekmezdi bu kadar cilve ve nazın

Anlatmakla bitmez çile ve derdin

Anlayamadım bir türlü,
Ağlatan da sen,
Gülmeyi kursağımda bırakan da,
Hançerleyen de sen,
Kanayan yaramı saran da,
Sevda köprüleri inşa ettiren de sen,

Anne!
Gördükçe haksızlıkları hulkum daralıyor
Konuşuyorum bir türlü konuşmuyorum başka türlü
Hz Ömer’in adaletini anlatmak kolay
Ama yaşamak lazım değil mi anne?
İnsanları Yüce Allahın cehennemiyle korkutmak kolay

Anne,
Ben ölürsem,
Ağıtlarla Uğurlama beni
Uğurla beni zılgıtlarla
Zılgıtlarla uğurla ki,
Dost görünüp düşman olanlar,

Sevmeyi bilen bu yufka yüreğime,
Birden fazla sevdaları yüklediler.
Bu güçsüz ve cılız bileğime,
Çok güçlüleri, bilek güreşi için üzerime saldılar.

Anne,