İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey gönül
Sana diyeceklerim var
Giydirme aşkın gömleğini ne geniş ne dar
Çıkacaksan benimle sevda yoluna
Olmalısın dört dörtlük candan bir yar

Ey gönül, arsız olma, ağla kendi haline!
Kin ve nefretle dolma,sahip ol diline!
Seherlerde aç ellerini yüce Allaha!
Seni cehennemlik eden günahların belki siline.

Ey gönül, hayasızca gülme,ince ele sık doku!

EY DELAL
Ey güzel!
Tı gula malamıne,
Sen evimin gülüsün!
Tı roniya çavamıne.
Sen gözümün ferisin!

Ey kıymetli insan,
Taşlaşan kalbini yufkalaştırmaya çalış!
Bırak hayasızca gülmeyi,biraz da ağlamaya alış!
İstesen de istemesen de er veya geç kapın çalınacak,
Zira kimseye nasip olmadı ve de olmayacak burada kalış.

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey gamzeli yanaklarına meftun olduğum güzel,
Ben yaşadıkça istemem değsin sana namehrem el
Dağıt kestane rengi uzun saçlarını gerdan yaylasına,
Yaşamanın efsunlu kokusunu bana getirsin esen yel.

Ey kiraz dudaklarına meftun olduğum güzel,

Sevdan öyle bir sevda ki,
Uykularımı kaçırıyor!
Sabır hududunu aşıyor!
Ey nazlı yar!
Sevdan öyle bir sevda ki,
Irgat edip karın tokluğuna çalıştırıyor!

Ey sevgili sen,
Mahir bir arzuhalci olamadığın,
Nadide sevdalarla dolamadığın,
Yar firağında saçlarını yolamadığın,
İbadetlerini huşu ile yapamadığın için suçlusun.

Ey şerefli güzel insan,
Sen sen ol yaradanı unutma!
Lüzumsuz bilgileri heybene doldurma!
Helal çalışan bir ırgat ol!
Gönül bahçene baykuşları kondurma!