İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bir evladım var adı Muhteşem,
Varsa yaran gelem yaranı deşem,
Güzel insanların içinden seni seçem,
Belalardan hep kaçam,sana ulaşam.

Parmakla gösterilecek çok saygın biri olacaksın,

Aşkın efsunlu girdabındayım,
Ha boğuldum ha boğulacağım.
Binmişim dolu dizgin sevda atına,
Menzil murad ha aldım ha alacağım.

Aşkın cihadında mert ve yiğitçe çarpışmaktayım,

Hakkı tanıyan ariflerin kölesi olursan,
Rahmani yollarda, menzil murat alırsın.
Yüce Allahın adlarını, huşu ile zikredersen,
Sevdalı gönüllere taht kurar, sultan olursun.

Ne zaman, ne söylenmesi gerektiğini bilirsen,

Haşin bakışların, çaktı gönlüme yirmilik paslı bir çivi!
Büyümedi bodur kaldı sevdalı gönlümdeki selvi!
Şakıyan bülbüller varken baykuşlar mekan tuttu!
Harcını envai türlü sevgilerle karıp inşa ettirdiğim evi!

Haşin bakışların, küstürdü özümü özüme!

Haşin bakışların, saplıyor gönlüme paslı bir hançer,
Sevmediğini bildiği halde, sevdalı gönlüm hep seni seçer.
Girmişim aşkın çıkmazlarına şaşırıp kalmışım,
Ama bir his diyor ki, meraklanma bu da gelir geçer.

Haşin bakışların, vuruyor beni yerden yere,

Aradım her daim özümdeki beni
Çıkarıp attım içimdeki nefret ve kini
Sevdiklerime ikramda bulundum
Gönül soframın taamlarını sini sini

Yeşerttim her daim özümdeki sevgiyi

Gönlüm sana vurgun
Sularım akar durgun
Yar peşinde koşmaktan
Bedenim düştü yorgun

Gönlüm sana hasta

Şeref konuğumdur o yar gönül otağımda,
Muhammedi güller biter sevda bağımda.
Yar visali için seve seve katlanırım,
Şekva etmem kavrulsam bile kendi yağımda.

Azizlerin azizidir o yar nazarımda,

Aşkını bıraktım gönül rahlesine,
Okudum, okudum, okudum, habire!
Nadide sevdanı cizdim gönül gergefine
Dokudum, dokudum, dokudum, habire.

Aldım karşıma gönül tuvalini,

Açtım gönül defterimi aceleyle seni görür görmez,
Aşkın kaleminin sevda mürekkebiyle imzalayasın diye.
Hissettim sevdan sıcaklığını ellerini tutar tutmaz,
Bu aşk sevda tarlasında filizlenip dal budak versin diye.

Aşk otağımı kurdum, gönül anahtarını bulur bulmaz,