İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bak, esiyor sevda rüzgarları püfür püfür!
Sevdalanmayan yüreklere lapayla tükür!

Bak, kurulmuş sevda çadırları içinde yok sevgi!
Almış başını gidiyor her türlü su-i zan ve yergi!

Giydirme bana beyazlar içinde karaları!
Açma sevdalı yüreğimde müzmin yaraları!
Attırma bana en yanık naraları!
Yaşatma varlık içinde en kötü yoklukları!

Gülmeler içinde beni kederlice ağlatma!

Baharlardan bana ne
Gönlümde zemheriler yaşanırken
Muhammedi güllerden bana ne
Talih ağacıma baykuşlar tünerken

Mutluluklardan bana ne

Ben daha çok şükrederim yaratana her bahar,
Gördükçe tabii güzellikleri sevinir olurum bahtiyar.
Bahar mevsimi delikanlılık yıllarını andırır insana,
Gençliğinin kıymetini iyi bilmelisin ihtiyarlık gelmeden yar.

Yaşama şevkim daha çok artar her bahar,

Sen olmazsan ben durarmıyım buralarda,
Küsmüşsün sanki bana burnun havalarda,
Sen sevdiklerinle eğleniyorken konaklarda,
Ben de seni arıyorum karanlık sokaklarda.

Gel! Ya koklaşalım kumrular gibi bu dünyada,

Babo!
Onun bunun kahrını çekmekten yoruldum!
Gönül dağlarının en ulusuna çıkıp
En içli naraları atmak istiyorum!
Yüreğimin hararetini dindirmek için,
Zemherilerde dışarıda kalmak istiyorum!

Gönlündeki dolunay kararmadan,
Muhammedi güllerin sararmadan,
Gül kokulu sokakların daralmadan,
Simsiyah saçın sakalın aklanmadan,
Tanı bil kendini! Kul ol yaradana!

Düşürdüler beni sevdanın ocağına,
Çağırıyor nazlı yar habire beni kucağına,
Tarumar oldu dayalı döşeli yuvam,
Hasretim şimdi, sevdanın mutlu sıcaklığına.

Giydirdiler sevda gömleğine tersine,

Kara gözlerin etti beni yay ile keman,
Görmüyor musun bu perişan halimi, bak olmuş yaman
Yüküm öylesine ağır ki omuzumda var sanki asuman!
Gözümden akıttığım yaşlar oluyor ancak bu sevdaya derman,
Taş mı olmuş yüreğin yar senin?

Gel yaradana birlikte doyasıya şükür edelim!
El ele verip ovaları,dağları,bütün engelleri aşalım!
Şeytandan uzaklaşip daima Rahmana koşalim!
Allah Allah dedikçe canı gönülden çoşalım!

Sütunsuz duran bu gökkubbenin elbette bir sahibi olmalı