İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İki gönül bir anda çarpınca
Duyulur sesi çok uzaktan
Sevdalar yüreğe konuk olunca
Kaybolur husumetler aradan.

İki gönül sevda yasını tutunca

Bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru temaşa ettikçe,
Benim ben diyenlerin yüreğine tarifsiz korkular düştükçe,
Gerçek yar visali için meşakkatli yollarda yolcu oldukça,
Gönül gergefine en manidar aşkını nakşettikçe,
Nur cemalin geliyor, sana meftun gözlerimin önüne.

Hep gol sayıldı feleğin kaleme attığı şutlar,
Bozulmuş akordu çalmıyor dertlice utlar.
Kaldırılmalı ortalıktan husumete ait tabular,
Yıkılmışsa gönül evi fayda vermez nutuklar.

Her yağmur yağdığında,
Her güneş doğduğunda,
Her rüzgar estiğinde,
Gözümde ebem kuşağı oluyorsun!

Her dağa baktığımda,

Kuruyor artık gönül bahçem su verenim yok
Ölesiye sevdiğimin o yarin derdini çektim çok
Talih kuşu konmayacaksa benim de dalıma
Al ağılı hançeri yar özlemi dolu bağrıma sok

Soluyor artık sevda güllerim daha açılmadan

Öyle bir sıkıntılı gece ki,
Her şey yokluğuna gebe,
Doğum yaptıramıyor bile en mahir ebe.
Öyle bir uzun ve sıcak bir gün ki,
Kavuşturmuyor beni sana hiçbir çaba.
Sevdan giydirmiş bana kıldan yapılmış aba.

Meine Welt ist Liebe,
die Liebe ist meine Welt.
Wer Ohne Gegenleistung liebt,
Nenne ich mit den besten Gedanken Held.

Meine Welt ist die Treu,

İmanın birinci şartı
Cennetin anahtarıdır!
Lailahe illallah!
Hararetli gönülde kar
En manidar yardır!
Lailahe illallah!

Madem dünyaya gelip gelmemek elimde değildi,
Yapılması gerekenlerin bilincinde olmam lazım.
Madem ölüp de tekrar dirilmek var,
Yaşadıklarımın hesabını verebilmem lazım.

Madem Allah kul hakkına karışmıyacak,

Mahir bir hırsız olabilseydim,
Önce sevdalı gözlerin sürmesini çalardım.
Sevmeyi bilen gönüllere girebilseydim,
Önce sevmeyi düstur edinmişlerin gönlüne girerdim.

Aşkın dağlarının doruğuna çıkabilseydim,