İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Pişeceksen sevda ateşinde piş!
Sen sen ol yap her daim hayırlı iş! .
Düçar olduğun sevdanın hakkını ver ki,
Kolay olsun ahirette cennete gidiş.

Boğulacaksan sevda denizlerinde boğul!

Bindirdiler beni feleğin acımasız vahşi tayına
Düşürdüler zalim sevdalarin girdabina
Çaresiz bıraktılar tutundum aşkın en kurumuş dalına
Nede insafsız bir yar imiş Bakmıyor gözüm yaşına

Seve seve sevmişim en zalimini güzellerden

Öğretti o yar bana şerefi arı
Oldum en has balı yapan arı
Aşkın hararetiyle yandığımda
Getirir bana en temiz karı

Öğretti o yar bana sağımı solumu

Gamzeli yanaklarına oldum iptila,
Seven görmek ister sevdiğini illa.
Yaradan seni özenerek yaratmış,
Gönlüm unutamıyor seni hala.

Kiraz dudaklarına kondurdum öpücük,

Oturdum divanda,
Bal yedim sahanda,
Acep halim ne olur?
O yar ağlayanda.

Düşündüm yatmadım,

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Ölüm yokluk ve hiçlik değil,
Fani dünyadan ebediyete sevkiyattır,
Bu dünya tarlasının hasadıdır.
Ölümden korkmuyorum.Çünkü,
Haram yemedim, kimseyi arkadan vurmadım.

Olursa insanlar arasında,takva dışında üstünlük
Azalmaz artar ha bire gönüldeki küskünlük.
İflah olmaz,iki yakası bir araya gelmez,
Dumura uğrarsa aşk ve sevdadaki bütünlük.

Olursa insanlar arasında,karşılıklı güven,

Gece gündüzü, gündüz geceyi kovalıyor.
Neşeler üzüntüyü, Üzüntüler neşeyi unutturuyor.
Zenginin fakirden, tokun acdan haberi olmuyor
Gönlüm buna sıkılıyor, uykularım kaçıyor.

Yaratılmıştır insan ahsenel takvimde.
Taşıyamadığı zaman kendini düşürür esfelesafiline.
Canlı mahlukatın en şereflisi odur
Şayet niçin yaradıldığının bilip de kul olduğunda!

Her şey onun emrine musahhar edilmiş!

Yandı sevda ateşiyle kebap oldu yüreğim,
Kırıldı sapı elimde kaldı aşk küreğim.
Kapı kapı dilenci misali dolaşmama gerek yok,
Zira dertler yoldaşım oldu,daim boşa gitti emeğim.

Sevda yollarının gurbet treninde sallanır mendilli eller,