İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Cömert olan bu gönlümü,sofra ettim serdim önüne.
Davet etmedin beni.Ne nişanına geldim ne de düğününe.
Oysa gözlerim daim yolunda,kulaklarım ise sesindeydi,
Ettiğin vefasızlıkları, yaz yazabildiğin kadar, günlüğüne!

Kimseden korkmayan, yüreğimin sarayında,ettim seni konuk,

Gönlüm narlı gönlüm narlı
Çok hoştur bu dünya yarlı
Sevende sevilende
Olmalı şerefli ve arlı

Gözüm yaşlı gözüm yaşlı

Gönlüm sana vurgun
Sularım akar durgun
Yar peşinde koşmaktan
Bedenim düştü yorgun

Gönlüm sana hasta

Şeref konuğumdur o yar gönül otağımda,
Muhammedi güller biter sevda bağımda.
Yar visali için seve seve katlanırım,
Şekva etmem kavrulsam bile kendi yağımda.

Azizlerin azizidir o yar nazarımda,

Aşkını bıraktım gönül rahlesine,
Okudum, okudum, okudum, habire!
Nadide sevdanı cizdim gönül gergefine
Dokudum, dokudum, dokudum, habire.

Aldım karşıma gönül tuvalini,

Gönül yaylasında sevdamı güderken ,
Aşkınla Özümü ararım.
Gönül tasıyla buz misali suları içerken,
Aşkınla Yüreğimi oyalarım.
Gönül tualime seni mahirce resmederken,
Aşkına şahitlik eden gözlerle bakarım.

Gel anlaşalım seninle!
Önce ben konuşayım, sen de can kulağıyla dinle!
Ağlayayım doyuncana, göz yaşlarımla serinle.
Sonra da sen konuş, rahatlayabildiğince rahatla!
Söz verelim canı yürekten birbirimize.

Kader duvarının kenarında,
Aheste aheste yürürken,
Gülü anımsatan yanakların gamzeleri geldi aklıma.
Ölümün uçurumlu yollarında,
Seni tüm duygusallığımla düşünürken,
Birlikte baktığımız papatya falları geldi aklıma.

Gayri ihtiyarı buruk bir şekilde baktım,
İşin kolayına kaçmadan seven gözleri yaşlıydı.
Bunu istediği halde gizleyememişti.
Yufka yüreği, sevecenliği onu hemen ele veriyordu.
Zira baş koyduğu yol sevda yoluydu,
Bu yolda yolcu olmanın zorlukları vardı.

Firaklar varmış kaderimde
Vuslatlar kısmetim değilmiş
Mutlulukları aradım kederde
Bir bakışın şifa olur belki derde

Özlemler yazılacak günlüğüme,