İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yavrum demiştim sana,
Başkasının annesi asla annen gibi olmaz,
Dertlerine, ondan başkası yürekten yanmaz,
Gölge vermeyen ağaca, güzel kuşlar konmaz,
Annenin şifalı elleri değmezse, bedeninde hiçbir yaran iyileşmez.

Gülem!
Gönül bahçesinde gonca ile gülem!
Felek sevin sevinebildiğin kadar,
Bırakmadın canı gönülden gülem!
15Eylül 2024

Utanıp sıkılmadan,
Gözlerimin içine bakarak niye gülmüyorsun?
Niye neşelenmiyorsun?
Her daim üzgünsün diyorlar!
Beni de kendilerine benzetmek istiyorlar!
Yaşantımda asla yeri olmayan,

Ciğerparem, nurdanem, baldudaklım,
Dün gece yine hep seni sayıkladım.
Kömür gözlüm, ilk gözağrım, yavuklum,
Dün gece yine hayalinle hiç uyumadım.

Ne olacak uyuyamayan gözlerimin hali?

Seni anlamaya yetmez hiçbir övgü,
Gelip öğrensin sevdalılar senden görgü.
Seven sevdiğinin çekerse resimlerini,
Sevmeyi bilen gönüllerde açar sergi.

Seni yazmaya yetmez hiçbir kalemin mürekkebi,

Yürek sıkıntıda gönül yasta!
Yapay sevdalar eder insanı hasta!
Sevdalı bir gönül yıkılırsa,
Yapamaz Allahtan başka hiç bir usta!

Saplanırsa yüreğe sevda hançeri!

Tutsağın olayım, alsınlar özgürlüğümü elimden!
Yeter ki tebessümün eksik olmasın yüzünden!
Uçurtsunlar murad güvercinimi elimden!
Yeter ki seni seviyorum cümlesi daim çıksın dilinden!

Prangalar vursunlar ayaklarıma!

Sana olan sevgimle, sigaranı yakayım,
Bahar mevsiminde kır çiçeklerini yakana takayım,
Üşümeyesin diye yüreğimin sıcaklığıyla seni ısıtayım,
Yeter ki ceylanımsı gözlerinden yaş gelmesin.

Sana olan sevgimle, gönlümde saraylar inşa edeyim,

Getiriliyor artık benim de sırtım yere,
Bükülüyor artık çok kolayca bileğim.
Sevda yollarında yalnız kaldım çok kere,
Meçhullerde kayboldu en güzel dileğim.

Ne dersen de gönüldür bu anlamaz laftan,

Anne yokluğunda,
Gözlerim yaşarıyor, yüreğim sızlıyor!
Ciğerim yanıyor, havsalım almıyor!
Takatim tükeniyor, gözlerimin feri azalıyor!
Saçlarım ağarıyor, dişlerim ağrıyor anne!