İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İnsanlıktan nasibini alanlara,
Dikenler içinde gül derenlere,
Allah rızası için birbirlerini sevenlere, aşığım.
Karanlık gecelerde secde edenlere,
Muhabbet için biraraya gelenlere,
Niçin yaradıldığını bilenlere, aşığım.

Aşığınım gel artık tut elimden!
Balların hası dökülsün dilinden!
Veremedin bu sevdanın hakkını,
Muhacir ettin beni aşkın ilinden.

Aşığınım gel artık anlat bana kendini!

Anlatmakla bitmez bendeki mazin
Bozuksa akordu çalmaz aşk sazın
Kim olsaydı benim yerime
Çekmezdi bu kadar cilve ve nazın

Anlatmakla bitmez çile ve derdin

Anlayamadım bir türlü,
Ağlatan da sen,
Gülmeyi kursağımda bırakan da,
Hançerleyen de sen,
Kanayan yaramı saran da,
Sevda köprüleri inşa ettiren de sen,

Anne!
Gördükçe haksızlıkları hulkum daralıyor
Konuşuyorum bir türlü konuşmuyorum başka türlü
Hz Ömer’in adaletini anlatmak kolay
Ama yaşamak lazım değil mi anne?
İnsanları Yüce Allahın cehennemiyle korkutmak kolay

Anne,
Ben ölürsem,
Ağıtlarla Uğurlama beni
Uğurla beni zılgıtlarla
Zılgıtlarla uğurla ki,
Dost görünüp düşman olanlar,

Sevmeyi bilen bu yufka yüreğime,
Birden fazla sevdaları yüklediler.
Bu güçsüz ve cılız bileğime,
Çok güçlüleri, bilek güreşi için üzerime saldılar.

Anne,

Gecenin lallığında,
Dudağın ballığında,
Yanağın allığında,
Aradım seni fellik fellik.

Suların berraklığında,

Ara bul insanın hasını,
Sil sevdalı gönüllerin pasını.
Seven sevdiğinin firağında,
Visale kadar çeker yasını.

Ara bul insanın merdini,

Yüreğim sıkışıyor, başım zonkluyor anne,
Gördüğüm kabuslar, uykularımı bölüyor!
Gecelerin sessizliği beni korkutuyor!
Yediğim her şey bana yavan geliyor!
Mutluluk denen o güzel duygu ise,