İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kalbim ikiye yarılırsa şayet,
Bir çok sevdalar temaşa edilir!
Duygularım konuşturulursa şayet,
Akıllı insanların tamamı pür dikkat kesilir!

Bir kalem verilirse bana şayet,

Yürümelisin rahmani yollarda aşk ve şevkle
Gerektiğinde yetinmelisin yavan kuru ekmekle
İnceden inceye herşeyin hesabı sorulacağı için
Yetiştirmelisin yükümlü olduklarını helal emekle.

Yapmalısın emredileni işin kolayına kaçmadan

Cıvıldaşan kuşların ahengine takıldı hafsalım,
Bu ne düzen, bu ne intizam, şaşırdım kaldım.
Her şey yerli yerinde, büyük bir mükemmellik var,
Bu güzellikleri, daima kendime örnek aldım.

Yaradılan her canlı, sorumluluğunu bilmekte,

Ne olur!
Tebessüm et gamzeli yanaklarından, güller dökülsün!
Aşkın kördüğümleri bir anda çözülsün!
Kendini dev aynasında görenler,
Nur cemalinin karşısında kalbinin tam ortasından vurulsun!

Ne geceler geceliğini yapıyor,
Ne de gündüzler.
Ne seven gerekeni yapıyor,
Ne de sevilen.
Ne seviyorum demekle oluyor,
Ne de sevilen sevildiğini bilip yetinmekle.

Ben helal süt ile emzirilmişim diyorsun
Zalim ve gaddar olmak neyin nesi
Ben kamil imana sahibim diyorsun
Vaaz ettiklerini yaşamamak neyin nesi
Sırat köprüsünden geçmek var diyorsun
Namertlerin köprüsünden geçmek neyin nesi

Müslümanım diyorsan,
Asla söylememelisin yalan!
Olmamalısın vebal alan!
Sadece güzellikler olsun!
Senden sonra geriye kalan.

Kızgın kum çölünde, yönünü kaybetmiş seyyah misali,
Bıraktın beni sefil ve çaresiz.
Hangi yönden estiği belli olmayan yel misali,
Şaşırıp kaldım oldum kıblesiz.

Kabuslu geceleri hiç bitmeyen iflas etmiş tüccar misali,

Kuşlar,rengarenk gül bahçeleri içinde,cıvıl cıvıl ötmeli!
Ağaçlardaki yapraklar yemyeşil,çeşit çeşit olmalı!
Daima insanlar birbirine olumlu yönde yaklaşmalı!
Buz gibi sular,çevremizde şarıl şarıl bahçelere akmalı!

Uçsun özgürlük güvercinleri masmavi gökyüzünde!

Ara bul yüce mevlayı,
Dost edin her evliyayı
Hangi makamda olursan
Bırakma elden hayayı

Cennetlik olursa yerin