İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bir yaprak daha düştü, istemeden ömür ağacımdan,
Dökülüp kayboluyor değerli taşlar gençlik tacımdan,
Hararetle arzulardı daim, seni seven bu gönlüm,
Kokunu anımsatacak bir gül deremedim bağımdan
,
Bir tas su daha azaldı seni akan ömür pınarımdan,

İfrat ve tefrite kaçmadığım için,
Güzel görüp güzel düşündüğüm için,
Yaratılanı yaratandan dolayı sevdiğim için,
Bilinmiyor kıymetim.

İşin kolayına kaçmadığım için,

Bir daha anladım ki, sensiz olmuyor,
Yokluğun en büyük sıkıntılardan da beter.
Vallahi hiçbir şey yokluğunu doldurmuyor,
Yanımda olmayışın, dipsiz kuyularda boğulmaktan ta beter.

Bir daha anladım ki, sensiz her şey yavan,

Bu şiir ile birlikte oldu bininci şiirim!
Şakımıyor dilim ateşlenmiyor özlemim!
Anlamak isteyene çok mesajlar verdim!
Tekrar yazarım şayet sivrilirse kalemim!

Duygu ve düşüncelerimi anlattım şiirlerimle!

Bırakın kendi yağımda kavrulayım!
Hep seni anlatsınlar can kulağıyla dinleyeyim!
Her anımsadıkça seni, hüzünlü türküler söyleyeyim!
Çık günde üç kez sevda balkonuna! Şevkle seyredeyim.

Bırakın! Sevda hançeriyle,kendimi bağrımdan vurayım,

Bırakıp gidersen beni,
Ağlarım gizli gizli,
Olunmaz yar ile sizli bizli.
Gerçek sevda yolcuları,
Olurlar pür hevesli.

Bırakıp gidersen beni,
Ağlarım bile bile!
Sevdamı getiririm dile!
Sevilenin yokluğunda,
Seven çeker envaı türlü çile!

Efkarlı geceler eder insanı yar ile sarmaş dolaş
Yarin yokluğunda bağlanır gönle taş
Sevda yollarında aranır fellik fellik
Ama bulunmaz yardan başka yoldaş

Efkarlı geceler eder insanı yar ile senli benli

Sevdanın envai türlüsünü yaşadım,
Sevda değirmenine kovalarla su taşıdım.
Zonkladıkça aşkın iyileşmeyen yarası,
Sevda tırnaklarıyla kaşıdıkça kaşıdım.

Sevda yaktı yandırdı beni narıyla,

Elinde çay bardağı,
Öptürmez yar dudağı.
O yarin cilvesinden,
Sallanır gönül dağı.

Elinde çay kaşığı,